Een Cursus in Wonderen

Vraag- en antwoordservice

V#986 Naarmate ik meer leer over schuld en projectie, word ik bang dat mijn kind iets ergs zal overkomen.

Ik begin de relatie te begrijpen tussen schuld, projectie en beschuldiging. Sinds ik zicht krijg op dit mechanisme, zijn er twee dingen gebeurd. Het ene is dat ik ongelooflijk prikkelbaar ben geworden. Ik lijk soms op alles en iedereen een laagje schuld te willen projecteren, wat ik dan als een voortdurend gegons van irritatie ervaar. Ik kan een stapje terug zetten en naar de schuldlitanie luisteren (dit is te luid, hij maakt gekke kauwbewegingen, ze moet gewoon haar mond houden, enzovoort) en dan zeg ik gewoonlijk: ‘Jezus, kijk alsjeblieft samen met mij naar deze situatie. Ik kan het niet verdragen dat ik me zo voel.’ Maar het is allemaal soms zo uitputtend dat ik het gevoel heb dat ik uit mijn vel ga springen. Wanneer het zo’n hoogtepunt bereikt, kan ik er moeilijk om glimlachen. Het is echter wel zo dat als ik tegen mijn man kan vertellen wat er aan de hand is, en het gewoon uitzit, het voorbij gaat.

Wat er ook nog gebeurt, is dat ik bang ben geworden dat mijn zoon iets ergs zal overkomen. Net of het ego zegt: ‘als je er dan toch niet over in lijkt te zitten dat jou iets ergs zal overkomen, zullen we je dan maar straffen door je kind pijn te doen.’ Dat jaagt me angst aan! Ik weet verstandelijk dat het alleen maar mijn schuldgevoelens en mijn angst voor God en voor liefde zijn. Ik herhaal bij mezelf: ‘Ik ben thuis, angst is hier de vreemdeling.’ Ik probeer mijn aandacht op de Verzoening te richten. Ik probeer ook te vragen dat Jezus of de Heilige Geest zich met me verbindt en me helpt begrijpen dat ik onschuldig ben. Heb je nog andere tips om hiermee om te gaan?

Antwoord: Je verhoogd gevoel van irritatie en angst klinkt als de normale reactie van een ego dat zich bedreigd voelt door de boodschap van Een cursus in wonderen. Zoals je zelf zegt, lijkt het wel of, doordat je meer inzicht hebt in de dynamiek van schuld en projectie, je schuld nog duidelijker projecteert. Ondertussen heb je, nu je minder angst hebt voor jezelf, die angst op een nog geschikter onderwerp gericht dan op je eigen lichaam, namelijk op het lichaam van je kind. Blijkbaar weet je ego dat zijn spelletje wel eens uit zou kunnen zijn en vecht het om zijn greep op jou te behouden. Het lijkt erop dat je dit heel duidelijk begrijpt. Dit brengt je op het punt waarop ongeveer elke Cursus-student de vraag van 1 miljoen stelt: Nu ik weet waarom ik pijn lijd, hoe kom ik er van af?

Nu komt het goede nieuws. Je hebt je eigen vraag al bijna zelf beantwoord! Je zei dat wanneer je je man vertelt wat er aan de hand is en het gewoon uitzit, het voorbij gaat. Als we tussen de lijnen lezen, lijkt uit wat je zegt dat je man geen oordeelt uitspreekt over wat je hem beschrijft. Hij luistert gewoon naar je en laat toe dat je die gevoelens hebt. Een lichte verandering in je innerlijke proces kan ervoor zorgen dat diezelfde troostende aanwezigheid in je eigen denkgeest beschikbaar is. In plaats van te beslissen dat je je aandacht moet richten op de Verzoening of op je onschuld, probeer gewoon de Heilige Geest te vragen je te helpen zonder oordeel naar je pijn te kijken. Kom tot Hem zonder enig vooropgezet idee over hoe je conflict opgelost zou moeten worden.

Hij weet dat, wanneer we midden in de pijn zitten, Verzoening en onschuld over het algemeen als afstandelijke en zelfs verergerende intellectuele begrippen aanvoelen. Hij ziet in dat we niet ineens in Gods Armen kunnen springen vanaf het punt waarop we nu zijn. Dit moeten we geleidelijk leren: alle schuld die we projecteerden “veroorzaakte niets en had geen gevolgen” (T28.II.11:7). Door de ogen van de Heilige Geest ontdekken we langzaamaan dat al dat geschop en geschreeuw van het ego niet alleen geen effect heeft op de werkelijkheid, maar ons ook niet hoeft te beïnvloeden. Hier neemt Jezus ons mee naartoe als hij ons aanspoort “meer bewust [te] zijn van dit rustige centrum van de storm dan van al zijn razende activiteit (T18.VII.8:2). Het ego gadeslaan zonder het te rechtvaardigen of je er schuldig over te voelen is inderdaad iets dat het niet kan gebruiken om zijn eigen zaak te dienen. Integendeel, vechten tegen het ego om verheven spirituele doelen te bereiken kan de vlammen van het ego net zo doeltreffend doen opflakkeren als gekke kauwbewegingen maken.

 

Miracles in Contact Facebook Page  Miracles in Contact YouTube Page  Miracles in Contact Instagram Pagina