Een Cursus in Wonderen

Vraag- en antwoordservice

V#926 Hoe moet ik bidden, als katholiek én cursusstudent?

Hoe moet ik nu bidden, als katholiek en student van Een cursus in wonderen?

Antwoord: Voor zowel een cursusstudent als een katholiek geldt dat echt gebed altijd, zoals de Cursus het noemt, het gebed van het hart is. Dit betekent dat het gaat om de inhoud, niet om de vorm. Iedere vorm kan dienen als een uiting van de bereidwilligheid van de denkgeest om de “zachte, stille Stem” van de Heilige Geest te horen, welke stem niet wordt “overstemd door al het schorre gekrijs en zinloos geraas van het ego tegen degenen die Haar wensen te horen” (T21.V.1:6). Het kan voor jou zeer behulpzaam zijn katholieke vormen van gebed die vertrouwd voor je zijn te gebruiken, om je eraan te herinneren dat de Heilige Geest de herinnering van God in je denkgeest houdt, en dat de stem van het ego niet de enige optie is. De inhoud is de bereidwilligheid om dit in gedachten te houden en de Heilige Geest te kiezen, ongeacht welke vorm het gebed aanneemt.

In de Cursus wordt gebed begrepen als een uiting van de keuze van de denkgeest tussen het ego en de Heilige Geest. In het Handboek verwijst Jezus naar deze keuze als het “gebed van het hart” (H21.2:4). Het gebed/de keuze wordt altijd beantwoord omdat de denkgeest de macht heeft zijn keuze in zijn ervaring ‘werkelijk’ te maken. Dus krijgt de denkgeest wat hij verlangt. Hij heeft afscheiding gekozen en ontvangen. Totdat een andere keuze wordt gemaakt moet hij buiten zichzelf zoeken voor de bevrijding van de pijn omdat hij gekozen heeft zich af te scheiden van zijn Bron. Hij ‘bidt’ dan tot een magische god om gered te worden uit de hel die hij zelf gemaakt heeft. Maar in het plan van het ego is geen werkelijke bevrijding, want niets buiten de denkgeest heeft er enig effect op. Het is onmogelijk voor de denkgeest iets te ontvangen waartégen hij gekozen heeft. Jezus zegt het zo in het Handboek: “Het is uitgesloten dat het gebed van het hart in de waarneming van degene die erom vraagt onbeantwoord blijft. Als hij het onmogelijke vraagt [afscheiding], als hij iets wil dat niet bestaat [de wereld] of in zijn hart zoekt naar illusies, wordt dit alles zijn deel. De macht van zijn beslissing schenkt het hem zoals hij het vraagt. Hierin zijn hel en Hemel gelegen” (H21.3:3-6).
Dus het antwoord op het gebed/de beslissing van de denkgeest ten gunste van het ego is de hel (de ellende van deze wereld), terwijl het gebed/de beslissing voor de Heilige Geest naar de Hemel leidt (vrede in de droom).

Als Cursusstudent betekent bidden: aandacht besteden aan de gedachten, gevoelens en oordelen in relaties die de keuze weerspiegelen die de denkgeest gemaakt heeft. Anders blijft die keuze verborgen onder lagen van ontkenning en projectie. Bereidheid de projecties van de denkgeest te erkennen in plaats van anderen de schuld te geven van hoe je je voelt is de eerste stap naar vergeven. Dat is het gebed dat ons in de Cursus geleerd wordt: “. . . het enige zinvolle gebed is het gebed om vergeving, omdat wie vergeven is alles heeft. Als de vergeving eenmaal is aanvaard, wordt gebed in de gebruikelijke zin volkomen zinloos” (T3.V.6:3-4). Dus de vorm van het gebed, zoals die in de Cursus wordt begrepen is onderscheiden van de vorm van katholiek gebed, in die zin dat het gericht is tot degene die bidt zélf, voor hemzelf, in vergeving van zichzelf dat hij het ‘nietig, dwaas idee’ (T27.VIII.6) serieus genomen heeft.

Het is in gedachten houden dat in iedere situatie en relatie alles een weerspiegeling is van de keuze van de denkgeest, en niets anders. Altijd bidden betekent: altijd opmerkzaam zijn, en zo het christelijk gebod vervullen. Het doel van deze opmerkzaamheid/dit gebed is om te leren niet voor afscheiding te kiezen: “De slapende Zoon van God blijft niets dan deze macht [om te beslissen] over. Dat volstaat. Zijn woorden doen niet terzake” (H21.3:7-9). Voor het eenvoudig beoefenen van vergeving zijn geen rituelen, woorden, sacramenten of Avondmaalsvieringen vereist. Maar als zij dienen als herinneringen om het vergeven toe te passen op je relaties en dagelijkse ervaringen, kunnen ze natuurlijk behulpzaam zijn. Het doel terug te keren naar het huis van de Vader dat we nooit verlaten hebben kan langs vele wegen bereikt worden.

(Zie ook V#23, V#104, V#437, V#505, V#563, V#597 en V#645.)