Een Cursus in Wonderen

Vraag- en antwoordservice

V#965 Waarom verlies ik mijn gevoel van liefde?

Ik ben gevoeliger aan het worden voor mijn gedachten, en begin de wereld meer te zien vanuit een positie als waarnemer. Maar ik heb een gevoel van liefde verloren. Als alles een droom is, de wereld krankzinnig, en ons enige doel ontwaken, wat is er dan nog te doen? Ik vond het bijvoorbeeld heerlijk om muziek te maken, maar nu doet zelfs dat me niets meer. Ik voel me triest omdat mijn ervaring dat ik hier ben geen liefde meer lijkt te bevatten. Wat is er gebeurd?

Antwoord: Een Cursus in Wonderen vraagt ons iedere waarde die we erop nahouden in twijfel te trekken (T24.in.2:1). Als we dit werkelijk doen, terwijl we in feite nog steeds aan deze waarden vasthouden, hoe zouden we dan niet door een periode van disoriëntatie en verlies heen kunnen gaan? Jezus verwacht dat we hier doorheen gaan en stelt ons herhaaldelijk gerust. Hij zegt ons dat het proces van ongedaan maken dat we doormaken “niet pijnlijk hoeft te zijn, maar gewoonlijk wel zo wordt ervaren” (H4.I.A.3:2).

Een van de centrale en voor de meeste studenten moeilijkste leringen van de Cursus is dat ons concept van liefde geheel en al onjuist en misleidend is. Wat wij tot nu toe liefde hebben genoemd is in werkelijkheid het substituut voor liefde waarin het ego gelooft. Het ego definieert liefde als het vervuld krijgen van onze speciale behoeften. Dat betekent dat we een bron buiten ons willen vinden om het gemis op te vullen dat we in onszelf waarnemen (veroorzaakt door ons geloof dat we ons van God hebben afgescheiden en Hem en Zijn Liefde hebben vernietigd). We kunnen op zoek gaan naar vervulling door - en vorming van speciale liefdesrelaties met – andere mensen, andere dingen of activiteiten. Maar als we dat doen zitten we op de verkeerde weg omdat we aan iets buiten ons vragen ons te verlossen van onze eigen zelfhaat en er is niets dat dat echt kan bewerkstelligen.

Door het beoefenen van de Cursus begint het ons langzaam maar zeker te dagen dat ons begrip van liefde geen betekenis heeft en dat we niet weten wat echte liefde is. Op dat punt aangekomen beginnen we te beseffen dat deze wereld ons niets te bieden heeft wat we verlangen, maar we begrijpen nog niet wat we wél verlangen. Jezus begrijpt de wanhoop die dit met zich meebrengt, als hij ons zegt dat er “mensen zijn gestorven toen ze dit ontdekten, omdat ze geen andere weg zagen dan de paden die de wereld biedt. En toen ze inzagen dat die nergens heenleidden, verloren ze hun hoop” (T31.IV.3:4-5).

Maar dan gaat Jezus verder: “En toch was dat het moment waarop zij hun grootste les hadden kunnen leren. Ieder moet dit punt bereiken, en eraan voorbij gaan. Het is inderdaad waar dat in de wereld helemaal geen keuze is. Maar dat op zich is niet de les. De les heeft een bedoeling, en hierdoor ga je begrijpen waartoe ze dient” (T31.IV.3:6-10).

Met andere woorden, Jezus heeft er een bedoeling mee ons te helpen de zinloosheid te zien van zoeken naar liefde in de wereld. Hij wil dat we ophouden met genoegen nemen met het ‘armzalige substituut’ van liefde van het ego en dat we opnieuw ontwaken voor de grootheid van de Liefde van de Heilige Geest die nog steeds in onze denkgeest is.

Dat betekent niet langer zoeken naar liefde buiten onszelf, maar de Heilige Geest vragen ons te leren wat liefde werkelijk is. Door de Cursus te lezen kunnen we intellectueel begrijpen dat werkelijke liefde betekent het weerspiegelen van Gods Liefde door middel van vergeving (met andere woorden, de projecties van schuld terugnemen die we op onszelf, op ieder ander en op alle andere dingen hebben geplaatst). Maar alleen door de hand van de Heilige Geest vast te houden kunnen we er daadwerkelijk achter komen hoe dat te doen. En dat betekent dat we een klaslokaal nodig hebben waarin we kunnen oefenen.

Je hebt gelijk dat de Cursus ons vertelt dat de afscheiding nooit heeft plaatsgevonden en dat dit fysieke leven dat we denken te leven een droom is. Maar dat betekent niet dat het geen zin heeft wat we hier doen. Omdat we geloven dat we hier zijn, zijn onze activiteiten en relaties de klaslokalen waarin we kunnen leren wat liefde werkelijk is. Daarom beweert Jezus dat “de Heilige Geest jou niet van je speciale relaties wil beroven, maar ze wil transformeren” (T17.IV.2:3).

Dus, als studenten van de Cursus willen we onze speciale relaties en onze dagelijkse activiteiten niet laten vallen. Liever willen we de Heilige Geest vragen ons via deze relaties en activiteiten te leiden. We willen ermee omgaan met Hem als onze Leraar. Hierdoor verandert alles in een gelegenheid ons doel te verschuiven van aanval en afscheiding naar vergeving en verbinding.

Op deze manier benaderd hebben onze dagelijkse activiteiten wel degelijk zin en krijgen ze grote betekenis. Dan kan zoiets als muziek maken een symbool worden van Gods Liefde in jouw denkgeest en een bron van grote vreugde. En dit is hoe we (het is in feite de enige manier) beginnen te ontwaken uit deze droom. Veel plezier met Muziek Maken!