Een Cursus in Wonderen

Vraag- en antwoordservice

V#944 Wat is de beste gedragslijn voor mij, wanneer ik schuld, woede en depressie voel?

Ik ben een nieuwe student van Een cursus in wonderen, en ik moest een relatie met een man beëindigen omdat ik merkte dat hij zich altijd van mij terugtrok. Sindsdien zit ik in een diepe depressie, die zo intens is dat ik de Cursus heb moeten wegleggen tot ik stabieler ben. Helaas verkeert mijn familie momenteel in een crisis. Mijn oudste zus is suïcidaal en nog erger in depressiviteit verzonken dan ik. Ze woont bij mijn ouders, gaat scheiden, heeft geen inkomen en is de voogdij over haar kinderen kwijtgeraakt. Intussen heeft mijn vader kortgeleden een beroerte gehad en ligt in het ziekenhuis.

Ongeveer een maand geleden was ik bij mijn ouders thuis, toen mijn zus weer een zelfmoordpoging deed. Ik was degene die de plastic zak van haar hoofd aftrok. Ik besefte dat dit incident met mijn zus op die dag mijn eigen psychische toestand alleen maar verzwakte – ik ben naar huis gegaan en was zo goed als niet meer in staat om mijn bed uit te komen. Vanaf toen heb ik besloten dat het voor mij noodzakelijk was om uit situaties te blijven die angst oproepen, om mijn krachten op te bouwen en uit deze depressie te kunnen komen. Dit betekent dat ik mijn vader niet heb opgezocht in het ziekenhuis, en telefoontjes van mijn moeder over zaken die mijn zus of vader betreffen niet heb aangenomen. Juist nu, terwijl ik dit schrijf, blijft de telefoon maar rinkelen. Het eerste telefoontje was van mijn zus die wanhopig om mijn hulp vroeg; de tweede is van mijn moeder. Ik hoor de roep om hulp, maar ik weet dat het niet in mijn belang is om die te beantwoorden. Ik voel schuld, woede en machteloosheid.

Mijn helderheid van geest is lang niet wat het zijn moet. Kun je me alsjeblieft helpen; hoe kan ik deze situatie volgens de principes van de Cursus aanpakken?

Antwoord: Gezien de moeilijke situaties waar je momenteel mee te maken hebt, is het niet verwonderlijk dat je schuld, woede en machteloosheid voelt. Maar weinig mensen zouden zich in jouw situatie anders voelen. Heel goed dat je je gevoelens erkent en er eerlijk over bent. Een van de fundamentele doelen van Een cursus in wonderen is om ons zover te krijgen dat we kijken naar wat er werkelijk binnenin ons gebeurt, en eerlijk zijn wat betreft het ego. Alleen door eerlijk te zijn wat betreft het ego kunnen we eraan voorbij gaan, en bij de waarheid komen.

De Cursus wegleggen tot je wat stabieler bent, klinkt als een goede beslissing. Je hebt nu ondersteuning nodig, in welke vorm ook, om door deze depressie en familiecrises heen te komen. Onthoud alsjeblieft dat vanuit het perspectief van Jezus het niet uitmaakt of je troost ontleent aan bestudering van de Cursus, praten met een therapeut, genieten van een zonsondergang of het nemen van een pil. Dus zoek de hulp die je nodig hebt om door deze moeilijke tijd heen te komen.

De belangrijkste boodschap van de Cursus is dat we niet schuldig zijn. We denken alleen maar, ten onrechte, dat we dat wél zijn, en hebben een wereld verzonnen die dit geloof lijkt te versterken. Een van de manieren waarop onze verzonnen wereld dit doet, is door ons constant te voorzien van moeilijke situaties die ons verleiden om ons schuldig en ellendig te voelen. Uiteindelijk wil de Cursus dat we inzien dat onze schuld en ellende alleen maar verdedigingen zijn die ons weghouden van de Liefde van God, die óók in onze denkgeest is.

Veel mensen die de Cursus bestuderen, komen echter in de valkuil terecht hem ongemerkt te gebruiken om hun schuld te versterken. Eerst leren we dat we deze wereld verzonnen hebben, en voor alle gebeurtenissen in ons leven het scenario geschreven hebben (hoewel we dit deden op het niveau van de denkgeest van Gods enige Zoon die in slaap viel, en niet als het individu dat we nu lijken te zijn). Dan beginnen we ons schuldig te voelen over het schuldig voelen, of omdat we speciale relaties hebben, of voor het veroordelen van familieleden wanneer we hun ‘roep om liefde’ zouden moeten horen.

Het is wreed om onszelf dit aan te doen, en het is het laatste wat Jezus zou willen. Hij weet dat als we in staat zouden zijn om niet te oordelen, alleen heilige relaties te hebben en enkel liefde in onze broeders te zien, we hier niet zouden zijn. Hij probeert ons alleen te helpen herinneren dat alle pijnlijke situaties die we tegenkomen kunnen dienen om ons te leren dat er een andere weg is (en uiteindelijk om ons eraan te herinneren dat we niet het afgescheiden, eenzame en angstige individu zijn waarmee we ons volledig geïdentificeerd hebben).

Eigenlijk is alles wat we moeten doen om de Cursus op iedere situatie waar we ons in bevinden toe te passen: gewoon doorgaan met te doen wat we doen, maar daarbij Jezus of de Heilige Geest in onze denkgeest vragen te helpen onszelf waar te nemen, terwijl we dat doen. Dat betekent: toelaten dat we gek, woedend, verdrietig, enzovoort zijn, en niet te oordelen noch te rechtvaardigen wat we voelen en doen. Als we in staat zijn dit te doen, zullen we uiteindelijk onze eigen onderliggende angst en roep om liefde zien. En we zullen het medeleven voelen van de liefdevolle aanwezigheid in onze denkgeest, die ons niet beoordeelt. Vervuld van die liefde zullen we in staat zijn om de Heilige Geest te vragen wat de liefdevolle reactie is op alle situaties die we tegenkomen.

Als je dus kijkt naar je eigen verdriet en het lijden van je familieleden, onthoud dan dat op de achtergrond van dit alles het gedeelde geloof staat (door ons allen gedeeld) dat we beroofd kunnen worden van liefde. Het lijden dat ieder van ons voelt, komt voort uit de oorspronkelijke gedachte dat we ons daadwerkelijk van Gods Liefde afgescheiden hebben – waarmee we Hem van onze liefde beroofden - en die Liefde nooit meer terug kunnen krijgen.

Dus nogmaals: als je jezelf door de vele uitdagingen die je nu tegenkomt heen werkt, doe dan op gedragsniveau alles wat nodig is om jezelf en je dierbaren te helpen. Onthoud dat de Cursus niet over gedrag gaat, maar over ons denken (met andere woorden: welke leraar we om hulp vragen). En dus is er in de Cursus niets dat gebruikt kan worden als een gids voor gedrag. Maar in de Cursus is alles om ons te helpen de juiste leraar te kiezen. Vraag daarom Jezus of de Heilige Geest in je denkgeest je hand vast te houden, terwijl je doet wat je moet doen. Breng de duisternis die je nu voelt naar hun licht, dat nog steeds in je denkgeest is. Laat hen jou tonen hoe je met medeleven naar jezelf en je familie kunt kijken. Zij zullen jou een nieuwe manier onderwijzen (zonder te zeggen dat je fout zit) om naar de verliezen en moeilijkheden in je leven te kijken. Je zult zien dat jij noch je familieleden zich slachtoffer hoeven te voelen van omstandigheden die buiten jullie controle liggen. En op de momenten dat je je wel zo voelt, zal een deel van jou tóch weten dat Gods Liefde nergens naartoe gegaan is, noch jijzelf, en dat je nog altijd volmaakt veilig bent.