Een Cursus in Wonderen

Vraag- en antwoordservice

V#833 Helpt meditatie bij het bestuderen van de Cursus?

Ik ben met de lessen van Een cursus in wonderen begonnen. Mijn vraag is: is het goed om de een of andere vorm van meditatie te doen terwijl je met de Cursus bezig bent? Verleden week ben ik naar een meditatiegroep geweest en sindsdien heb ik pijn in mijn rug, alsof er een mes in mijn lichaam zit. Hoe kan ik de pijn naar de Heilige Geest brengen, of is er iets anders dat ik al of niet zou moeten doen? Brengt de Cursus me automatisch in het heden, zodat mijn denken de hele tijd uitgeschakeld blijft? Soms voel ik dat iets van buitenaf – het voelt aan als slechte energie – mijn lichaam binnendringt. Op dat moment voel ik angst opkomen. Is dit normaal? Op dat moment komt er ook iemand in mijn gedachten die ik de schuld wil geven van deze aanvallen. Wat moet ik op dat moment doen om stil te worden en vergeving te oefenen?

Antwoord: Het volstaat om te weten dat het ego altijd, wanneer we het besluit nemen om vrede te vinden, bereid is om slag te leveren en elke vorm gebruikt die hij kan vinden om ons van ons doel af te leiden. Dit kan lichamelijke symptomen en pijn inhouden, schommelingen in energie en angst, en gedachten van woede en beschuldigingen, zoals jij die ervaart. Dat is allemaal niet ongewoon en het zijn normale reacties van iemand die zich nog altijd met het ego vereenzelvigd heeft – dus van bijna ieder van ons! Wanneer we eenmaal inzien waar de afleidingen vandaan komt, hoeven we alleen nog maar te erkennen dat het ego de bron is en ons, naar ons beste vermogen, niet te veel te bekommeren om de vormen die zijn verschillende aanvallen aannemen. We zijn gewoon bang voor de vrede en het zal niet helpen om tegen onszelf te vechten, want dat geeft alleen maar macht aan ons ego. En het doel van de Cursus is ons te helpen leren hoe we die macht aan het ego kunnen onttrekken. Want van zichzelf heeft hij geen macht (bijvoorbeeld: T4.IV.8:9; T7.VIII.4:6; T8.I.2:1).

Wat het beoefenen van meditatie betreft terwijl je de werkboeklessen doet: er is niets mis mee als je doet wat jij behulpzaam vindt. Maar het is ook niet nodig om speciale meditatie-oefeningen te doen, behalve de meditatieve oefeningen die in de werkboeklessen zelf staan. Het oefenen van de Cursus is vergeving – het loslaten van oordelen in de context van onze relaties – en niet meditatie (T18.VII.4:9-11; 5:1-3). De meditatieve oefeningen van het Werkboek helpen ons bewuster te worden van de twee verschillende soorten inhoud die in onze denkgeest aanwezig zijn – die van het ego en die van de Heilige Geest – zodat het ons duidelijker wordt waartussen we op uitnodiging van de Cursus kunnen kiezen, wanneer we oefenen in vergeving (WdI.In.3:1; 4:1).

De Cursus zelf doet niet automatisch iets voor ons – net zomin als Jezus of de Heilige Geest. Ze zijn elk een symbool dat ons herinnert aan de keuze die wij alleen kunnen maken om het verleden van het ego los te laten en onze denkgeest naar de vrede van het huidige moment te brengen (T5.II.7:1-7). Deze toestand in het heden heet in de Cursus trouwens niet de uitgeschakelde denkgeest, want de denkgeest heeft in de Cursus een betekenis die verschilt van andere spirituele leringen die het ego gelijkstellen met het vergankelijke denken en zijn voortdurende loos gebabbel. De Cursus gebruikt denkgeest daarentegen (met een kleine letter d, aangezien Denkgeest met een hoofdletter D betrekking heeft op God of Christus [VvT1.1:2]) om te verwijzen naar alle hoedanigheden van de gespleten denkgeest, met inbegrip van het bewuste, de waarneming en de besluitvorming of keuze (T3.IV.2). Vanuit het perspectief van de Cursus is onze denkgeest uitgeschakeld wanneer we ons met het ego vereenzelvigd hebben, want we geloven dat al onze problemen voortvloeien uit het lichaam en de wereld rond ons, en niet uit onze keuze om ons in onze denkgeest met het ego te vereenzelvigen. En dus vergeten we dat we een denkgeest hebben en zijn. Een denkgeest die een keuze kan maken over de manier waarop hij naar onze ervaringen kan kijken en kan kiezen tegen de onjuiste waarnemingen van het ego in ons onjuiste denken. En toelaten dat ze in ons bewustzijn vervangen worden door de zachtmoedige en helende waarnemingen van de Heilige Geest in ons juiste denken.

Wees dus mild voor jezelf wanneer je verdergaat met de studie van de Cursus en het beoefenen ervan. Het proces kan heel eenvoudig en zachtaardig verlopen, als we niets proberen te forceren en gewoon leren een stap terug te doen en naar de dwaasheid van ons ego te kijken, als hij ons probeert te overtuigen onszelf en ons leven serieus te blijven nemen. Als we in staat zijn onze denkgeest los te maken van het eindeloze streven en de eindeloze manipulaties van het ego, zullen we merken dat we vaker glimlachen, al was het maar in onze denkgeest (WdI.155.1:1-3).