Een Cursus in Wonderen

Vraag- en antwoordservice

V#654 Mag ik oordelen over iemand die beweert ‘verlicht’ te zijn?

Ik heb onlangs zes weken doorgebracht bij een man die zichzelf omschrijft als een verlicht wezen. Ik zag dat hij schommelt tussen kleinheid – het verlangen naar het wereldse, macht, eigendom en prestige – en grootsheid – hij gelooft zijn bijna constant herhaalde woorden om zijn zelfbeeld te verbeteren en hoe het is om verlicht te zijn. Sindsdien heb ik mijn geweten enigszins onderzocht in verband met de vraag of het mijn verantwoordelijkheid is de anderen daar te helpen zicht te krijgen op wat ik zie als een zeer effectieve wervingsactiviteit om een sekte op te bouwen. Maar mogelijk was ik al behulpzaam door alleen consequent vast te houden aan het standpunt dat zowel hij als ik gewoon gelijkwaardige menselijke wezens zijn.

Na dit avontuur kwam ik een gebed tegen van Thomas Merton dat zo begint: ‘Ik kan niet weten, Vader, of ik Uw Wil doe.’ Mijn vreugde hierover is aarzelend en berust op de mogelijkheid dat, door gewoon mezelf en authentiek te zijn, de consistentie van de Heilige Geest – de waarheid dat we allemaal gelijkwaardig zijn – is aangetoond en ik de Wil van mijn Vader heb gedaan en behulpzaam ben geweest. Als ik erop terugkijk, kan ik zien dat als mijn ego ook maar enigszins op een kwaadwillige manier betrokken was geraakt in een poging om te helpen, mijn handelingen eerder een misplaatste poging tot redding zouden zijn geweest. Ik heb nooit vijandig gestaan tegenover het magische dat ik om me heen zag, maar heb gewoon ingezien dat mensen die in dit soort denksysteem verstrikt zijn geraakt, niet verstandig zijn.

Antwoord: Het is wellicht een van de moeilijkste lessen die Jezus ons in zijn Cursus probeert te leren, dat hij zich helemaal niet bezighoudt met onze woorden en daden – of die van iemand anders – maar alleen met onze gedachten (Zie V#637ii voor een meer diepgaande discussie over dit belangrijke onderwerp), en hij wil dat onze aandacht ook daarop gericht is. Het is een prachtige truc van het ego om ons te laten overwegen of wat we in een bepaalde situatie doen of laten gebaseerd is op het ego of geleid wordt door de Heilige Geest.

Nu klinkt het welzeker alsof je jezelf bewonderenswaardig gedragen hebt in moeilijke en uitdagende omstandigheden. Een cursus in wonderen nodigt ons echter altijd uit onze aandacht te richten op hoe goed we in staat zijn externe omstandigheden te herkennen als een scherm voor de projectie van elke niet-genezen gedachte van afscheiding en schuld in onze eigen denkgeest – gedachten en gevoelens van oordeel, irritatie, ergernis, een verdedigende houding, woede, enzovoort, ongeacht of we ernaar handelen. En een van de maatstaven om te zien of we erin geslaagd zijn onze eigen ego-dachten te herkennen en los te laten, is dat we ondanks alle verschillen in vorm inzien dat we gedeelde in plaats van afzonderlijke belangen hebben met al onze broeders en zusters. Uiteindelijk betekent dit dat we inzien dat we gelijk zijn aan elkaar, niet als menselijke wezens – want we zijn als menselijke wezens op vele manieren heel verschillend van elkaar, met verschillende talenten en vaardigheden en beperkingen – maar als denkgeesten die allemaal verstrikt zijn in de ego-illusie en dezelfde behoefte delen om bevrijd te worden van de pijn van het geloof in afscheiding en te ontwaken.

Hiermee willen we op geen enkele manier een oordeel vellen over de geldigheid van je opmerkingen over wat jij als een sekte-achtige activiteit hebt waargenomen, of om iets te rechtvaardigen dat iemand anders misschien gedaan heeft. Het gaat er alleen om dat Jezus ons waarschuwt dat “het analyseren van andermans motieven zo riskant voor je is” (T12.I.1:6) want het “vindt nooit zonder de betrokkenheid van jouw eigen ego plaats. Het hele proces is een duidelijke poging om aan te tonen dat je zelf in staat bent te begrijpen wat je waarneemt” (T12.I.2:1-2).

En dus is de enige manier waarop we er zeker van kunnen zijn dat we de Wil van de Vader doen, bereid zijn naar onze eigen ego-oordelen en -reacties te kijken, en ze naar het genezende licht van de Heilige Geest te brengen, die ons dan kan leren dat er niets meer is dan een roep om liefde en een uitbreiding van liefde – en dat onze eigen reacties onze eigen roep om liefde zijn (T12.I.3, 6-8). Inzien dat een broeder liefde uitbreidt of een roep om liefde uit, is geen onderscheid dat wij in ons eentje kunnen maken, want in ons eentje slagen we er alleen in de afscheiding en de verschillen werkelijk te maken. Maar als het ons lukt de belemmeringen van ons eigen ego los te laten, dan zal alles wat via ons komt gewoon een weerspiegeling zijn van de liefde die in onze denkgeest schijnt – en in die van ieder ander.

Miracles in Contact Facebook Page  Miracles in Contact YouTube Page  Miracles in Contact Instagram Pagina