Een Cursus in Wonderen

Vraag- en antwoordservice

V#656 Als lichamen gemaakt zijn om liefde te beperken, wat doen we dan hier?

In een van je antwoorden schreef je: ‘Een cursus in wonderen leert ons dat het lichaam is gemaakt om aan te vallen, onze ware Identiteit te vervangen, en liefde te beperken (T18.VIII.1).’ Dit lijkt een ongelooflijk cynische kijk op de mensheid te zijn. Want als dat zo is, wat doen we hier dan in vredesnaam? Als geïncarneerd zijn betekent dat we elkaar aanvallen, waarom komen we dan überhaupt hier?

Hoewel ik vind dat de Cursus veel belangrijke punten en inzichten heeft, denk ik dat hij, zoals alle spirituele literatuur, zó letterlijk geïnterpreteerd kan worden dat hij fundamentalistisch wordt, en nutteloos voor individuele personen. Ik heb jarenlang slechte relaties gehad met verschillende mensen, terwijl ik hun ‘onschuld’ en onze eenheid probeerde te zien. Kortgeleden heb ik besloten uit de buurt te blijven van dergelijke mensen die me kwetsen (het kan me niet meer schelen of het al of niet een illusie is), en ik moet zeggen dat ik nu een geweldige hoeveelheid kracht in mezelf voel, en ook vergeving voor hen. Als de Cursus aanneemt dat we gezond verstand hebben, dan vergist hij zich helaas. Velen van ons, geboren in waanzinnige of verslaafde families, hebben geen gezond verstand. En voor deze mensen kunnen teksten zoals hierboven genoemd gevaarlijk zijn. Als Jezus ons daar echt mee wilde genezen, waarom hield hij dan geen rekening met mensen die letterlijk geen verschil kennen tussen vreugde en pijn, en tussen schuld en liefde – laat staan dat ze begrijpen dat pijn een illusie is? Ik ben er jarenlang van overtuigd geweest dat schuld liefde was. Hoe leg je de Cursus uit aan iemand die dit gelooft?

Antwoord: Een cursus in wonderen is, evenals elke schriftelijke leer, absoluut vatbaar voor onbegrip, onjuiste interpretatie en foutieve toepassing. En aangezien hij ten doel heeft ons hele denksysteem compleet om te keren, ongedaan te maken en te vervangen, is het nog waarschijnlijker dat hij verkeerd begrepen wordt – want we hebben enorm geïnvesteerd in het níét begrijpen ervan. Als we zijn onderwijs niet als één geheel begrijpen, worden de uitspraken gemakkelijk uit hun verband gehaald. Dat is de ervaring van de meeste beginnende Cursusstudenten die proberen zijn principes in praktijk te brengen. En hoewel de Cursus niet specifiek iets zegt over gezond verstand, is het duidelijk dat Jezus ons vermogen om onze ervaringen te begrijpen en een plaats te geven beslist niet overschat (T18.IV.7:5-6; 8:1), want hij beschrijft ons herhaaldelijk als waanzinnig (bijvoorbeeld in T4.III.10:3-4; T10.V.10:4; T13.In.1:7; T14.I.2:6-7; T14.XI.2:2; WdI.53)!

Jezus kent en beschrijft zeer gedetailleerd het verwarren van pijn en vreugde (T7.X), gevangenschap en vrijheid (T8:II) en schuld en liefde (o.a. in T15.V.2-5; T15.VII.2,7-10; T15.X.5-6; T15.XI.4; T16.IV.3), een verwarring die we met elkaar delen. Hij weet dat zijn uitdaging als onze leraar eruit bestaat ons te helpen onze eigen verwarring te herkennen.
En hij is zich er volledig van bewust dat wij een grote weerstand hebben om de waarheid van wat hij zegt te aanvaarden (zie o.a. T7.X.3-5; WdI.44.5; H5.II.1).

Een veel voorkomende vergissing die studenten van de Cursus maken is denken dat hij hen adviseert hoe te handelen en zich te gedragen. Jouw geloof dat de Cursus van jou vraagt slechte relaties in stand te houden om te leren de onschuld van de anderen en je eenheid met hen te zien, is helaas een van de veel voorkomende onjuiste interpretaties van zijn onderwijs. Het primaire doel van Jezus is ons te helpen naar onze eigen egogedachten te kijken, en onze relaties zijn het middel om die gedachten te herkennen. Het maakt niet uit of we fysiek met de ander in contact blijven of niet. De relatie blijft in de denkgeest bestaan, en Jezus wil dat we ons dáárop concentreren.

Het onderwijs van de Cursus over het doel van het ego met het maken van de wereld en het lichaam – wat van essentieel belang is voor het begrijpen van wat hij met vergeving bedoelt – is, zoals je hebt gemerkt, bijzonder uitdagend en compromisloos. Maar de Cursus biedt ons ook een ander doel voor onze ‘komst hier’. Met de Heilige Geest als onze Leraar kunnen de wereld en ons lichaam een klaslokaal worden, waarin we onze vergevingslessen leren door middel van onze speciale relaties. Dan kan wat gemaakt was om te schaden door de Heilige Geest worden aangewend om te genezen (T25.VI.4:1). Toch zal niet iedereen zich aangetrokken voelen tot deze “bijzondere vorm van de universele cursus” – het is er slechts één van de vele duizenden (H1.4:1-2). Als je het onderwijs van de Cursus over dit centrale thema niet kunt accepteren, is er ongetwijfeld een ander pad dat je terugleidt naar huis, dat je als milder ervaart. Dat is een beslissing die ieder van ons alleen kan nemen met onze eigen innerlijke Leraar, die weet wat we nodig hebben om de gedachte van afscheiding en pijn in onze denkgeest te genezen. Wees dus alsjeblieft mild voor jezelf. Het laatste wat Jezus voor ons wil, is het versterken van pijn en schuld. Zijn doel is alleen ons te helpen bij het maken van een keuze die onze pijn verlicht, in de vorm die het beste bij ons past.