Een Cursus in Wonderen

Vraag- en antwoordservice

V#783 Zijn er overeenkomsten tussen de Cursus en de geschriften van Joel Goldsmith?

Ik merk veel overeenkomsten op tussen Een cursus in wonderen en leringen van De oneindige weg van Joel S. Goldsmith. Kunt u hier commentaar over geven?

Antwoord: Aangezien alle authentieke spirituele leringen in dezelfde richting leiden – naar een ervaring van eenheid die het valse zelf, het eindige ego overstijgt – is het heel aannemelijk dat de paden qua inhoud dikwijls overeenkomsten en parallellen kunnen vertonen. Dat kan zeker gezegd worden van de leringen van Joel S. Goldsmith en Een cursus in wonderen. Beide spreken bij voorbeeld van ons werkelijke bestaan als geest, en zeggen dat de materiële wereld een illusie is en het lichaam louter een idee is, dat wat er in de denkgeest is tot uitdrukking brengt, dat vergissing of ziekte zich in de denkgeest en niet in het lichaam bevindt, en dat heling het resultaat is van het corrigeren van een verkeerde overtuiging in de denkgeest.

En toch zijn er ook verschillen. Joel Goldsmith spreekt bijvoorbeeld over God als Bewustzijn dat zichzelf tot uitdrukking brengt. De Cursus daarentegen spreekt over het bewustzijn als “de eerste splitsing die na de afscheiding in de denkgeest werd ingevoerd” (T3.IV.2:1). De Heilige Geest – volgens de Cursus de Stem voor God in de droom – benadert meer het equivalent van het begrip Bewustzijn waarnaar Goldsmith in zijn leringen verwijst. Bovendien spreekt Goldsmith over God als het leven, de denkgeest, het lichaam en de substantie van het individuele wezen, en het bestaan van het lichaam als een idee van God. En daarom zullen we nooit zonder bewust gewaarzijn van het lichaam, of zonder het lichaam zijn. De Cursus daarentegen ziet het lichaam als de belichaming van de wens van het ego om de afscheiding werkelijk te maken (WdI.72.2:1-3), en onderwijst dat je desondanks een ander doel aan het lichaam kunt geven, namelijk dat van heling en vergeving, onder leiding van de Heilige Geest. Dan zal het lichaam gewoon uit de denkgeest verdwijnen wanneer het voor de Heilige Geest niet langer van nut is voor de heling. En dat waar de Cursus dus de nadruk op legt – kijken naar het ego en zijn haat- , aanval- en schuldgedachten – komt bij de benaderingswijze van Goldsmith eenvoudigweg niet ter sprake.

Dat wil niet zeggen dat de ene gelijk heeft en de andere ongelijk – ze zijn gewoon verschillend. Dit brengt Jezus ons aan het einde van de Cursus in herinnering: “Het is deze ervaring waarop de Cursus aanstuurt” (VvT.In.2:5-6). In de mate waarin beide leringen ons leiden naar het loslaten van al onze vooroordelen over hoe de dingen zouden moeten zijn, hoe ons fysieke en emotionele leven eruit zou moeten zien, en van elke inspanning om wat buiten ons gebeurt onder controle te willen houden om onze persoonlijke doelen te bereiken, voeden ze beide een niet-oordelende aanvaarding, wat in de Cursus bedoeld wordt met vergeving. En beide kunnen ze ons dus leiden naar dezelfde universele ervaring.

Hoewel V#048 handelt over de kwestie van de verschillende leringen over de Cursus zelf, vind je hier een nuttige denkwijze over de relatie tussen de Cursus en andere spirituele paden, zoals die van Goldsmith.