Een Cursus in Wonderen

Vraag- en antwoordservice

V#781 Is de vergissing afkomstig van een onpersoonlijke bron die gebruik van ons maakt?

Klopt het als ik zeg dat, aangezien God alles is wat er is, al het andere een leugen, een illusie, hypnotisme, niets is, en dat de vergissing nooit een persoon is, maar dat die persoon eerder het slachtoffer is van het geloof in goed en kwaad? Met andere woorden: zijn alle vergissingen afkomstig van een onpersoonlijke bron die ons gebruikt, en worden wij er ongeweten het slachtoffer van?

Antwoord: Een uitgesproken ‘ja’ en een uitgesproken ‘nee’. Ja, God is, en niets anders is. Er is alleen maar volmaakte Eenheid, “niets buiten deze Eenheid, en niets anders daarbinnen” (T18.VI.1:6). Nee, we zijn niet de onwetende slachtoffers van een onpersoonlijke bron van alle vergissingen. Een cursus in wonderen onderwijst ons dat ‘wij’ denkgeesten zijn die beslissingen nemen, buiten tijd en ruimte, en die per vergissing de keuze hebben gemaakt te geloven dat we met succes van God afgescheiden zijn. We zijn gelukkig alleen maar het slachtoffer van onze eigen gedachten, omdat we dan ook degenen zijn die ons denken over die beslissing kunnen veranderen en in plaats daarvan ervoor kunnen kiezen de correctie te aanvaarden die altijd in onze denkgeest aanwezig is. Maar uiteindelijk is ook dit niet gebeurd; als alleen God werkelijk is, kon er zelfs geen afscheidingsgedachte zijn.

De lessen die over dit onderwerp van nut kunnen zijn, zijn Les 152 “De macht om te beslissen is aan mij” en Les 253 “Mijn Zelf is heer en meester van het universum” (WdI.152; WdII.253).