Een Cursus in Wonderen

Vraag- en antwoordservice

V#777 (i) Hoe maken we het onderscheid tussen vorm en inhoud?

Een cursus in wonderen zegt ons dat liefde en angst inhoud zijn, en geen vorm. Hoe kunnen we onderscheid maken tussen vorm en inhoud?

Antwoord: Een van de meest belangrijke leringen van de Cursus is dat we denkgeest zijn en geen lichaam. Dat is het fundamentele onderscheid tussen vorm en inhoud. Onze ervaring als lichaam (vorm) is een illusie: de projectie van een gedachte in de denkgeest (inhoud). De inhoud is of liefde (vereenzelviging met de Heilige Geest) of angst (vereenzelviging met het ego). We kunnen bepalen of de denkgeest voor het ego of voor de Heilige Geest heeft gekozen, alnaargelang een oordeel aanwezig of afwezig is. Elk soort oordeel betekent dat er voor de afscheidingsgedachte van het ego werd gekozen. We kunnen er ook zeker van zijn dat er voor het ego is gekozen telkens wanneer we verschillen waarnemen, d.w.z. elke vorm van speciaalheid. De vorm onthult ons dus de inhoud van de denkgeest, en dat is het nut van het lichaam. Daarom vraagt Jezus ons in de Cursus om aandacht te schenken aan onze gedachten en niet aan het gedrag, dat heel ‘goed’ kan lijken, zelfs wanneer de denkgeest vol oordelende gedachten en aanvalsgedachten zit. “Laat je niet misleiden wanneer de waanzin een vorm aanneemt die bij jou in de smaak valt” (T23.II.17:10).

Zolang aan het geloof in het lichaam wordt vastgehouden, kan de vorm gebruikt worden om het geloof in de werkelijkheid ervan ongedaan te maken, wat het doel van vergeving is, de belofte van het leerplan van de Heilige Geest in de Cursus. Zo wordt ons in het Tekstboek gezegd: “Vergeving is een aardse vorm van liefde die, zoals ze in de Hemel bestaat, geen vorm bezit. Maar wat hier nodig is wordt hier gegeven zoals het nodig is. In deze vorm kun je zelfs hier je functie vervullen, hoewel wat liefde voor je zal betekenen wanneer vormloosheid jou teruggegeven is, nog grootser is. De verlossing van de wereld hangt af van jou die kan vergeven. Dat is jouw functie hier” (WdI.186.14:2-6). Deze functie vervullen betekent bereid te zijn voorbij alle vorm naar de inhoud te kijken, en elke verborgen gedachten van oordelen, speciaalheid en verschillen bloot te leggen. In de paragraaf “De twee schilderijen” (T17.IV), gebruikt Jezus het symbool van een lijst (de vorm) die twee schilderijen bevat (de inhoud). Het schilderij is ofwel een portret van het denksysteem van het ego of van dat van de Heilige Geest. De een schenkt de dood, de andere het leven, terwijl de glinstering en de ‘schoonheid’ van de lijst je afleidt van de boodschap van het ego. Jezus geeft ons een duidelijke instructie: “Kijk naar het schilderij. Laat je niet afleiden door de lijst” (T17.IV.9:1-2).