Een Cursus in Wonderen

Vraag- en antwoordservice

V#746 Waarom kan de Heilige Geest me niet specifiek leiden bij het opsporen en genezen van lijden?

Als de Heilige Geest alles weet, zoals Jezus ons verzekert, waarom kan Hij me dan niet laten zien hoe ik het lijden in deze wereld kan verhelpen? Om een voorbeeld te noemen: een kind is ontvoerd en wordt vermist. Waarom kan ik de Heilige Geest niet vragen me te zeggen waar het kind is, zodat ik het kan helpen terug te keren naar zijn familie? De Heilige Geest weet vast en zeker waar het kind is.

Antwoord: Inderdaad, de Heilige Geest is de Enige die precies weet waar het kind is: thuis bij God, waar het nooit is weggegaan, en vanwaar het nooit is ontvoerd. Als de Heilige Geest tussenbeide zou komen op de manier die jij beschrijft, zou dat betekenen dat de afscheiding feitelijk heeft plaatsgevonden. De wereld en het lichaam zouden werkelijk zijn en het ego zou gelijk hebben. Dat is niet wat we willen dat de Heilige Geest doet. Hij weet dat we allemaal lijden in deze wereld en Hij is gekomen om ons te helpen het lijden te beëindigen, door ons de weg uit de wereld van illusies te wijzen. Wanneer de denkgeest ervoor kiest zich met het ego/lichaam te identificeren, raakt hij totaal verward. Niet alleen wordt onze ware Identiteit als Gods onschuldige Zoon ontkend, ook onze identiteit als denkgeest wordt vergeten. Op deze manier zijn we dus allemaal verloren en ontvoerd door het geloof in de afscheiding. Dat is het echte probleem, waarvoor de Heilige Geest een echte oplossing biedt: het ongedaan maken van de afscheidingsgedachte door middel van vergeving.

Omdat de Heilige Geest geen deel uitmaakt van de droom van afscheiding, weet Hij niet precies waar iemand zich in de illusie bevindt. Hij weet alles wat we nodig hebben om te weten, maar niets wat niet waar is. Daarom kan hij niemand vertellen waar je iemand kunt vinden in een wereld die niet bestaat. Hij bekommert zich alleen om de denkgeest die denkt dat de wereld werkelijk is en de mogelijkheid heeft om ofwel dit geloof te verdedigen, ofwel Zijn perspectief te aanvaarden. Maar de Heilige Geest weet dat we ons met het lichaam hebben geïdentificeerd en kent de pijn die wij lijden omdat we ons werkelijke thuis hebben verlaten door de wereld te kiezen: “Dit [de wereld] is het enige thuis dat hij meent te kennen. Dit is de enige veiligheid die hij gelooft te kunnen vinden. Zonder de wereld die hij gemaakt heeft, is hij een uitgestotene, dakloos en bang. Hij beseft niet dat hij juist hier echt bang is en dakloos eveneens, een uitgestotene, zo ver van huis en zo lang al rondzwervend, dat hij niet beseft dat hij vergeten is waarvandaan hij kwam, waarheen hij gaat en zelfs wie hij werkelijk is” (WdI.166.4:1-4).Deze tekst beschrijft het verloren kind in ons allen. Want door de keuze het ego te geloven en ons met het lichaam te identificeren hebben we ons thuis, onze Identiteit en onze Bron verloren. Bovendien hebben we geen idee hoe we deze terug kunnen krijgen.

Dat is waar de Heilige Geest Zijn verlossingsplan inbrengt. Het doel van Zijn leerplan in Een cursus in wonderen is ons te helpen de weg terug te vinden naar ons werkelijke thuis en onze ware Identiteit. Hij doet dat door ons te leren dat we een denkgeest hebben die de macht heeft om tegen de afscheiding te kiezen, zoals we eerder ervóór kozen. Deze omslag is het wonder dat Hij onderwijst. Wij, die geloven dat we in de wereld zijn, zijn echter meer geïnteresseerd in het verbeteren van dingen in de wereld. Dit is magie. Gedreven door het verlangen de wereld tot werkelijkheid te maken, wordt de macht van de denkgeest gebruikt om vormen te manipuleren, in plaats van ervoor te kiezen op een andere manier te kijken. Omdat we niet bereid zijn de verantwoordelijkheid te nemen voor de macht van onze denkgeest en er bang voor zijn, ontkennen we hem en zien uiterlijke gebeurtenissen als oorzaak van ons lijden. We erkennen niet dat in werkelijkheid alleen de denkgeest actief is. De denkgeest die de keuze heeft gemaakt verloren te zijn, kan er ook voor kiezen gevonden te worden. En de denkgeest die onrust ervaart doordat hij voor afscheiding heeft gekozen, kan zich tot de Heilige Geest wenden om vrede te vinden. We moeten eerst onze angst erkennen voor het verliezen van onze identiteit als lichaam, het ‘verloren kind’ van het ego. Dan kunnen we ons tot de Heilige Geest wenden om onze ‘verloren’ identiteit als Gods Zoon te vinden, door middel van het vergeven van al onze oordelen en aanvalsgedachten.

Het symbool van een verloren kind is ook van toepassing op de oordeelsgedachten die we naar buiten hebben geprojecteerd om de afscheiding van God in onze ervaring werkelijk te maken. Hierdoor voelen we ons verloren, verlaten en zonder hoop. De Heilige Geest nodigt ons uit ‘thuis te komen’ in onze denkgeest door middel van de volgende gedachten: “We nemen onze dwalende gedachten en brengen ze met zachtheid terug naar waar ze gaan overeenstemmen met alle gedachten die we delen met God. We zullen ze niet laten afdwalen. We laten ze door het licht in onze denkgeest naar huis toe leiden. We hebben ze verraden door ze te gebieden van ons weg te gaan. Maar nu roepen we ze terug en wassen ze schoon van vreemde verlangens en warrige wensen”(WdI.188.9:2-6). Zo worden onze “vreemde verlangens” om speciaal en afgescheiden te zijn genezen en worden we tenslotte gevonden.

Voor uitleg over de taal van de Cursus, die lijkt te suggereren dat de Heilige Geest in de wereld tussenbeide komt, verwijzen we graag naar de vragen V#042, V#235 en V#457 en naar ‘The Message of A Course in Miracles’, Vol. II, Few Choose to Listen, en de cassettebandenset ‘Duality as Metaphor’ (T-39).