Een Cursus in Wonderen

Vraag- en antwoordservice

V#688 Het effect van het bestuderen van de Cursus

In je antwoord op vraag V#457 zeg je dat je in de val loopt als je gelooft dat het antwoord van de Heilige Geest op onze roep om hulp een verandering in de uiterlijke omstandigheden zou betekenen. Toch citeer je uit “De ‘held’ van de droom”: “Jij beoordeelt gevolgen, maar Hij heeft hun oorzaak beoordeeld. En door Zijn oordeel zijn de gevolgen weggenomen” (T27.VIII.9:4-5). Dit heeft me het grootste deel van de laatste elf jaar dat ik met Een cursus in wonderen bezig ben, in de war gebracht.

Verder geef je in hetzelfde antwoord de volgende raad: ‘En dat betekent niet dat je niet al het mogelijke zou moeten doen om de financiële situatie recht te zetten – een financieel adviseur raadplegen, enz…’. Betekent dit dat je de situatie uiteen haalt en de Heilige Geest om hulp vraagt om vrede te vinden, én een financieel adviseur zoekt om je geldproblemen op te lossen? Hielp Jezus Helen Schucman niet om schoenen en mantels te vinden? Zijn wij dat ook niet waard?

Ik ben ten einde raad omdat ik na al die tijd het gevoel heb dat het toch maar een nutteloze inspanning is. Ik hoor geen stem, ik zie geen verandering in de tegenslagen die ik waarneem, en ik weet niet hoe ik moet weten of Iemand me wel hoort. Hoe vraag je Jezus en de Heilige Geest om hulp? Hoe “[breng je] ieder verschrikkelijk gevolg bij Hem […], zodat jullie samen naar de dwaze oorzaak ervan kunnen kijken, en jij met Hem een ogenblik kunt lachen” (T27.VIII.9:3). Wil je me alstublieft antwoorden en me eventueel andere teksten aanbevelen.

Antwoord: De enige reden waarom we ooit in onvrede zijn of een gevoel van gemis ervaren, welke uiterlijke vorm dit in ons leven ook lijkt aan te nemen, is omdat we geloven dat we liefde niet waard zijn (T4.IV.7). En dus maken we herhaaldelijk de onbewuste en soms misschien wel bewuste keuze liefde uit ons gewaarzijn te weren. We geloven dat er veel uiterlijke dingen zijn die we nodig hebben, en dat we ongelukkig zijn omdat we ze niet hebben. Maar ze staan allemaal alleen maar symbool voor de ervaring die we allemaal wensen – in waarheid te weten dat onze schuld niet werkelijk is en dat we zonder enig voorbehoud bemind worden. En geloof het of niet, maar die ervaring hangt er helemaal niet van af of je uiterlijke behoeften bevredigd zijn.

Wanneer we elk “verschrikkelijk gevolg” bij de Heilige Geest brengen, zul je opmerken dat Jezus zegt dat we samen naar de oorzaak zullen kijken – de schuldgedachte in onze denkgeest – en niet naar de gevolgen: de uiterlijke omstandigheden in de wereld, en in het bijzonder, onze gedachten en gevoelens erover. En Zijn Oordeel is dat de oorzaak dwaas is, want onze zonde en schuld zijn niet werkelijk (WdI.156.6). Wanneer we Zijn visie op de oorzaak delen, zullen alle gevolgen ervan – onze angst en onvrede en bezorgdheid –gewoon verdwijnen. De uiterlijke situatie in de wereld kan al of niet veranderen, maar we zullen ons er niet langer bezorgd over maken, want op dat moment is onze denkgeest geheeld en hebben we geen behoeften meer. We kunnen deze bevrijding op elk moment ervaren, maar het is onze eigen angst voor liefde die ons ervan weerhoudt dit voortdurend te aanvaarden. En we zijn bang voor liefde, want in die plaats die de grenzeloze vreugde van het Oneindige weerspiegelt, is er geen plaats voor ons beperkte zelf met zijn ogenschijnlijke behoeften en verlangens.

Er is niets mis mee, als we Jezus of de Heilige Geest om specifieke zaken vragen die we nodig denken te hebben, net als Helen dat een tijdje heeft gedaan. Maar als ons verzoek ingewilligd lijkt te worden, is dat in werkelijkheid niet omdat Jezus of de Heilige Geest in ons leven tussenbeide gekomen zijn en een paar goede zaken heeft geleverd die wij wilden hebben, zoals Helen dat leek te ervaren (zie voor de bespreking van wat er in zulke situaties werkelijk gebeurt het boek van Kenneth Wapnick Absence from Felicity (Een leven geen geluk), hoofdstuk 17, de paragraaf getiteld ‘Helen en Jezus: de illusie en de werkelijkheid’). Maar Jezus probeert ons te helpen inzien dat het hebben van zulke behoeften de onderliggende schuld in onze denkgeest, niet kan oplossen, waarvan we nog altijd geloven dat die werkelijk is en de werkelijke oorzaak is van zulke gevoelens van nutteloosheid, wanhoop en depressiviteit. Wanneer we de liefde niet blokkeren, kan het inderdaad onze ondervinding zijn dat sommige van onze speciale behoeften vervuld worden. Maar nogmaals, dat heeft niets met Jezus of de Heilige Geest te maken, maar wel met onze eigen beslissing toe te laten dat we liefde ervaren in een specifieke, beperkte vorm die we kunnen aanvaarden zonder onze angst te vergroten.

Hulp in de wereld zoeken van degenen die hulp aanbieden in de vorm die jij nodig denkt te hebben, zoals een financieel raadgever, therapeut, dokter, advocaat, enz.., kan in een toestand van vrede gebeuren, als je eerst hulp hebt gevraagd aan de enige werkelijke Hulp in je denkgeest. Dit is niet echt een of-of–situatie wat betreft wie er welke soort hulp biedt, maar wel een manier waarop we kunnen leren al onze ogenschijnlijke uitdagingen in de wereld op een vreedzame manier te benaderen, en ons herinneren waar het enige werkelijke probleem en de enige oplossing daarvan ligt: in onze denkgeest, en ons daar om hulp wenden, voor we naar onze drukke bezigheden in de wereld kunnen terugkeren (T18.VII.7-8). Het spreekt vanzelf dat dit gemakkelijk te beschrijven is, maar heel moeilijk kan zijn om in praktijk te brengen. Maar nogmaals, het is alleen je eigen weerstand tegen de ervaring van liefde, omdat we onszelf onwaardig voelen, die maakt dat de allernatuurlijkste zaak in de hele wereld (T7.XI.1:1-4; WdI.41.8:1-3) moeilijk lijkt!

Behalve de hierboven genoemde paragraaf uit Een leven geen geluk kunnen de vragen V#538 en V#555 verduidelijking geven over het vragen om specifieke zaken, evenals vraag V#086 over de kracht van de denkgeest om te projecteren.