Een Cursus in Wonderen

Vraag- en antwoordservice

V#663 De keuzemaker

Ik zou graag wat meer duidelijkheid hebben over de keuzemaker. Is er een keuzemaker voor ieder van ons of is er maar één? Kan ik in contact komen met de keuzemaker door middel van mijn gedachten? Wat gebeurt er met de keuzemaker wanneer ik (wij) genezen ben (zijn)?

Antwoord: Alvorens antwoord te geven op je specifieke vragen, is het belangrijk om te begrijpen dat we over illusie spreken, wanneer we iets zeggen over de gespleten denkgeest. Dat betekent dat we werkzaam zijn binnen de symboliek van het egodenksysteem van afscheiding en dualiteit. En hoewel we in onze huidige denkstaat het gebruik van symbolen niet kunnen vermijden, hebben we wel degelijk een keuze in het doel dat ze dienen. Ze kunnen gebruikt worden om ons geloof in afscheiding en schuld in stand te houden en te versterken, maar ook om ons voorbij dat geloof te leiden.

In Een cursus in wonderen zegt Jezus ons dat binnen de Denkgeest die heel en in de Hemel is, onze enige functie als de Zoon van God of Christus is om de Liefde die we zijn te scheppen ofwel uit te breiden (T9.III.8:4). Maar vanaf het moment dat we de gedachte van verschil en afscheiding leken te verwelkomen, vergaten we onze functie, onze macht om te scheppen (T7.IX.3). We vervingen deze door de macht om te kiezen (T12.VII.9:1). En de keuze gaat er eenvoudigweg om of we doorgaan met luisteren naar het ego - de stem voor het in stand houden van de afscheiding - of dat we naar de Heilige Geest luisteren, de Stem voor het genezen van de afscheiding. Dit fundamentele vermogen van de gespleten denkgeest om tussen deze twee alternatieven te kiezen, hebben we in het onderwijs van de Foundation, voor het gemak, de keuzemaker genoemd. Met andere woorden: de keuzemaker is niet een afgescheiden entiteit. Het is het fundamentele vermogen of de functie van onze eigen denkgeest in zijn schijnbaar afgescheiden staat, waar verschillen en alternatieven werkelijk lijken en dus ook de keuze tussen alternatieven. De keuzemaker als zodanig is een illusoir symbool, maar in het proces van het ongedaan maken van de gedachte aan afscheiding kan een behulpzaam symbool zijn. Deze dient dan als een krachtige alternatieve identiteit, in plaats van het ‘slachtoffer-zelf’ dat het ego ons voorhoudt.

Het is niet in het belang van het ego dat wij ons deze fundamentele functie van de gespleten denkgeest om te kiezen herinneren, want dat maakt het ego heel kwetsbaar tegenover de macht van onze denkgeest om tégen hem te kiezen. Dus heeft het ego een ingewikkelde lijst van andere ingebeelde vermogens en functies verzonnen om ons af te leiden, en tevens een wereld en een lichaam om ons mee te identificeren. Daardoor vergeten we onze oorspronkelijke keuze voor het ego en de afscheiding en herinneren we ons niet meer dat het de keuze van onze eigen denkgeest was die geleid heeft tot onze huidige staat en de omstandigheden in de wereld waarin we ons bevinden.

Het voornaamste doel van de Cursus is ons te helpen herinneren aan deze fundamentele functie van de gespleten denkgeest: een keuze maken (T31.VIII). Maar om te begrijpen wat deze fundamentele keuze betekent, moeten we leren dat alle schijnbaar verschillende keuzes die we maken en de functies die we hebben in de wereld, niets meer zijn dan verschillende vormen van dezelfde ene keuze voor het ego (T31.IV). We geloven dat nog niet, en in plaats daarvan geloven we dat de keuzes die we hier in de wereld maken bepalen of we ons al dan niet gelukkig voelen. We zijn het vermogen van onze denkgeest om keuzes te maken dus niet werkelijk vergeten, maar we zijn wel de enige werkelijke keuze binnen de gespleten denkgeest vergeten: die voor de Heilige Geest en Zijn vergevingsfunctie.

Een onderdeel van de tactiek van het ego om ons af te leiden van deze enkele, uniforme keuze is het schijnbaar uiteenvallen van de gespleten denkgeest in miljarden schijnbaar individuele denkgeesten, elk met een eigen lichaam en identiteit. Maar alle fragmenten blijven deel uitmaken van de ene gespleten denkgeest, die nooit zijn macht verliest om te kiezen tussen het ego en de Heilige Geest.

Nu terug naar je vragen. Elk van ons handhaaft zijn eigen vermogen om te kiezen zolang we denken dat we afgescheiden van elkaar bestaan, hoewel we diezelfde functie om te kiezen met elkaar delen, als deel van de ene denkgeest. In die zin hebben we elk onze eigen afgescheiden keuzemaker. De keuzemaker is niet een afgescheiden entiteit, waarmee we in contact kunnen komen, maar een functie die elk van ons zich moet herinneren. Eigenlijk hoeven we ons niet te herinneren dat onze denkgeest het vermogen heeft om keuzes te maken. We moeten ons herinneren wat de enige échte keuze is, die ons weer voor de geest komt elke keer wanneer we ons ego herkennen en weten dat we niet ons ego zijn. Wanneer we al onze angst voor het verlies van onze ego-identiteit hebben losgelaten en voor eens en voor altijd voor de Heilige Geest hebben gekozen, dan hebben we het vermogen om te kiezen niet meer nodig, want dan weten we met zekerheid dat slechts één van de alternatieven waar is. Dan zijn we nog maar één stap van de Hemel verwijderd en keren we terug naar onze ware functie als de Zoon van God: gezamenlijk scheppen. En dus, omdat er niets meer is om tussen te kiezen, zal het vermogen om te kiezen verdwijnen en de keuzemaker niet langer lijken te bestaan, want zijn functie is vervuld en zijn doel is bereikt.