Een Cursus in Wonderen

Vraag- en antwoordservice

V#628 Is gebed een vorm van smeekbede?

Ik heb begrepen dat vergeving betekent dat wanneer je iets ziet dat je wilt veranderen, je beseft dat het iets is dat door het ego is gemaakt. Je aanvaardt en herkent dit als waar. Dan vraag je de Heilige Geest om de juiste waarneming. Ik begrijp dat gebed als smeekbede niet beantwoord wordt door de Heilige Geest. Is vragen om de juiste waarneming geen smeekbede?

Antwoord: Een cursus in wonderen onderwijst dat vergeving een proces is, waarbij we herkennen dat elke grief die we hebben tegen iedere persoon en elke gebeurtenis of elk ding, het resultaat is van de projectie van schuld. Schuld ontstaat in de denkgeest wanneer de keuze wordt gemaakt om afgescheiden te zijn van God en anderen. De denkgeest wil zichzelf van schuld ontdoen door deze te projecteren op iets buiten zichzelf. Dan dissocieert het zichzelf van de verantwoordelijkheid voor het kiezen voor afscheiding, ontkent de schuld en beschuldigt iets of iemand voor het veroorzaken van zijn ongemak. Het vergevingsproces begint met de bereidheid naar onze grieven te kijken in het licht van het onderwijs van de Cursus. Wanneer we merken dat we iets of iemand de schuld geven van onze gevoelens, zoals woede, slachtofferschap of verlatingsangst, wordt ons gevraagd ons te herinneren dat de bron van dat gevoel in onze eigen denkgeest ligt. De bron is de schuld in onze denkgeest vanwege de keuze voor afscheiding en niet de situatie of persoon die we beschuldigen. Dat is wat de Cursus bedoelt met: “Wees bereid de Zoon van God te vergeven voor wat hij niet heeft gedaan” (T17.III.1:5).

Omdat we onze identiteit als denkgeest ontkend hebben en sterk gehecht zijn aan onze identiteit als lichaam, is dit geen gemakkelijk proces om te beoefenen. Dat is waar ‘gebed’ begint. De Cursus vertelt ons niet dat de Heilige Geest geen smeekbeden beantwoordt. Alle gebed begint met smeekbeden. Omdat we Jezus en de Heilige Geest als afgescheiden van ons waarnemen, is het onze ervaring dat we hen vragen ons te helpen. Zij vertegenwoordigen dat deel van onze denkgeest dat zich onze ware Identiteit als Gods onschuldige Zoon herinnert. Het gebed is in feite een manier om onszelf eraan te herinneren dat we een denkgeest hebben met de macht om ‘een andere manier’ te kiezen om naar iedere situatie te kijken. Ons bewust zijn van de keuze is niet het hele verhaal, maar een goed begin. Als we eenmaal zo ver gekomen zijn in het proces, hebben we de kans om te aanvaarden dat de waarneming van de Heilige Geest waar is. En daardoor te zien dat we gelukkiger zijn als we alle oordelen over onszelf en anderen – oordelen waarmee we onszelf vasthouden in de illusie van afscheiding - laten vervangen. Ook dit is gebed. Een gebed dat ons verlangen uitdrukt om ons dit proces te herinneren, iedere keer dat we merken dat we oordelen en van streek raken door mensen of omstandigheden in ons leven.

Een gebed is dus om ons te herinneren, en het antwoord is dat we het ons herinneren. Zo verenigen wij ons met de Heilige Geest in onze denkgeest en laten we toe dat Hij ons leert om uiteindelijk daar met Hem te blijven. Dat is het gebed dat beschreven wordt in Het lied van het gebed (Aanvullingen op Een cursus in wonderen) waarbij we “Vragen….te ontvangen wat reeds gegeven is; te aanvaarden wat reeds aanwezig is” (L1.I.1:7).