Een Cursus in Wonderen

Vraag- en antwoordservice

V#614 Over mannelijkheid en spiritualiteit

Ik ben nu ongeveer 10 jaar student van Een cursus in wonderen. Brengt een man zijn mannelijkheid in diskrediet als hij handelt naar of zich overgeeft aan de spiritualiteit van het Universum? Kan een man in de wereld een man zijn als hij de leiding volgt van de Spiritualiteit in plaats van het mannelijk ego? Onlangs heb ik me verzoend met het idee dat de meeste mensen mij een goedzak, of té goed vinden. Ik moet toegeven dat de typisch mannelijke trekken niet naar voren komen omdat ik opgegroeid ben in een gezin met een dominante moeder en een vader die haar haar zin gaf. Nu probeer ik me mijn mannelijkheid echter weer eigen te maken, in de hoop dat dit niet betekent dat ik de spirituele vooruitgang moet opgeven die ik gedurende het bestuderen van de Cursus heb geboekt. Ik denk dat een man in de wereld een man kan zijn en toch kan handelen naar de liefde van binnen en die tot uitdrukking kan brengen op een mannelijke manier.

Antwoord: Om je vraag te beantwoorden, kan het nuttig zijn eerst even te verduidelijken dat het geen lering of praktijk van de Cursus is, dat we ons zouden moeten overgeven aan het Universum, God, de Heilige Geest, Jezus of iemand anders. Het woord overgeven wordt in feite in de Cursus nooit gebruikt, want het houdt in dat iemands wil aan die van iemand anders wordt onderworpen, alsof ze verschillend en in conflict zijn. De Cursus onderwijst dat onze wil en die van God één zijn en dat ze niet in conflict zijn (WdI.74.1-4), hoewel we dat vergeten zijn en we een illusoire wil verzonnen hebben die Gods Wil lijkt te weerstaan (T7.IV.6:1-8). Het ego wil ons doen geloven dat God een overgave eist, want dat betekent dat het ego zowel werkelijk als levend is. Bij het proces van de Cursus gaat het daarentegen om het vrijmaken van onze eigen interpretaties en oordelen voor het licht van de ware vergeving, waar eenvoudig ingezien kan worden dat ze geen betekenis hebben.

De Cursus zegt er niets specifieks over of je moet proberen om je je mannelijkheid opnieuw eigen te maken en assertiever moet worden in je relaties met anderen, maar dat is geen reden om te zeggen dat die pogingen onverenigbaar zijn met wat de Cursus onderwijst. Het is zeker mogelijk om een standpunt te leren innemen over verschillende kwesties en zorgen in je leven, en grenzen te bepalen zonder anderen aan te vallen. De Cursus kan je daarbij in feite heel goed ondersteunen door je te helpen dit op een niet-veroordelende, aanvaardende manier te doen, zowel tegenover jezelf als tegenover anderen. De uitdaging bestaat erin je toenemende assertiviteit niet op een strikte, aan regels gebonden manier toe te passen, want dan ruil je de ene serie zelfopgelegde beperkingen eenvoudigweg om voor de andere. In plaats daarvan wil je in staat zijn elke schuld- of angstgedachte op te sporen en elke investering die je geassocieerd hebt met bepaalde handelingen en resultaten waar jij je bezorgd over maakt. Als je deze oordelen naar de Heilige Geest kunt brengen en ze los kunt laten, zul je in staat zijn zowel met vertrouwen als met zachtmoedigheid te handelen, want het zal niet je ego zijn, die de bron van je beslissingen is.

De Cursus kan ook wat licht werpen op de reden waarom je tot nu toe in je leven de rol hebt aangenomen van de ‘goedzak’, wat uiteindelijk niets te maken heeft met de dynamiek in je gezin gedurende je jeugd. Het is gewoon een variatie op wat de Cursus “het gezicht van de onschuld” noemt (T31.V.2), de poging van het ego om aan de wereld een niet-bedreigend, schuldeloos gezicht te tonen, om verborgen te houden wat ieder van ons werkelijk over zichzelf denkt: dat we de schuldige moordenaar zijn die de liefde vernietigde. Dat schuldbeladen geheim is in werkelijkheid ook niet waar, maar het is wel wat we geloven over onszelf, en wordt bedekt door al onze verdedigingen. Totdat we rechtstreeks naar de zelfbeschuldiging kunnen kijken met de niet-oordelende, liefdevolle aanwezigheid van Jezus of de Heilige Geest aan onze zijde, en die dan los kunnen laten, zal ze blijven werken op een onbewust niveau en al onze relaties saboteren, ongeacht hoe goed of eerlijk onze bedoelingen ook lijken te zijn. Maar als je denkgeest geheeld is, zul je bij al je interacties met anderen steeds meer toegang krijgen tot de “kracht van de zachtmoedigheid” (H4.IV.2).