Een Cursus in Wonderen

Vraag- en antwoordservice

V#534 Pleit “De kleine tuin” ervoor de waarheid naar de illusie te brengen?

Ik heb horen zeggen dat we volgens Een cursus in wonderen ‘de illusie naar de waarheid’ moeten brengen en niet moeten proberen een betere illusie te scheppen door ‘de waarheid naar de illusie te brengen’. Maar gisteren las ik in het Tekstboek, hoofdstuk 18, paragraaf VIII, “De kleine tuin”, en die zegt misschien iets anders. In alinea 9 staat: “De Gedachte van God omgeeft jouw kleine koninkrijk [ego-illusie], en wacht aan de door jou opgeworpen barrière [afscheiding] om binnen te komen en de dorre grond te beschijnen. Zie hoe het leven overal ontspringt! De woestijn wordt een tuin: groen, weelderig en vredig, die rust biedt aan hen die hun weg zijn kwijtgeraakt en ronddolen in het stof…”. Dit lijkt te suggereren dat wanneer we ons leven voor leiding aan de Heilige Geest aanbieden, de woestijn van ons leven een tuin wordt. Zou dit proces gezien kunnen worden als ‘de waarheid naar de illusie brengen’, met als gevolge een ervaring van wat de Cursus een gelukkige droom noemt? Is dit wat de Cursus ons vraagt?

Antwoord: Sorry, maar ook al wil ons ego ons doen geloven dat dit wel zo is, Jezus zegt nooit iets over het veranderen van de buitenwereld of ons schijnbare leven als afzonderlijke lichamen in die wereld, omdat er geen buitenwereld is. Zoals hij elders zegt, is deze wereld een hallucinatie (T20.VIII.7:3), dus is het onwaarschijnlijk dat hij ons zou willen helpen er een betere hallucinatie van te maken. Jezus spreekt alleen over de denkgeest en in deze passage, over dat kleine deel van de denkgeest dat we voor God afgesloten denken te hebben en als ons eigen autonome koninkrijk hebben opgebouwd. Als we bereid zijn om te stoppen met het ‘beschermen’ van het kleine zelf waarvan we geloven dat we dat van God hebben afgesplitst door onze gedachten over oordelen en aanval, dan kan de liefde die er altijd is er doorheen stromen, en onze waarneming verschuiven van een van eenzaamheid en gebrek naar een van vreugde en een van overvloed.

Wanneer we onze oordelen (niet ons leven) aan de Heilige Geest aanbieden, laten we de barrières rond ons afgescheiden zelf vallen. En om die oordelen aan Hem over te dragen, moeten we er eerst naar hebben gekeken en onze investering erin hebben erkend. En dit is het proces waarbij we onze illusies naar de waarheid brengen (T17.I.5), zodat de waarheid op de illusie kan schijnen en zonde, schuld en angst door liefde kunnen worden vervangen. Het is dit soort innerlijke omslag die Jezus beschrijft met de beeldspraak van de tuin die de woestijn vervangt. Of er een soortgelijke omslag optreedt in de beelden die we vanuit de denkgeest projecteren, is dan voor ons van geen belang, want we delen Jezus’ inzicht dat niets hiervan werkelijk is.

 

Miracles in Contact Facebook Page  Miracles in Contact YouTube Page  Miracles in Contact Instagram Pagina