Een Cursus in Wonderen

Vraag- en antwoordservice

V#492 Waarom wordt Jezus nooit glimlachend afgebeeld?

Mijn vraag gaat over het vergeven van Jezus. Ik besef dat ik wat hem betreft nog wel wat vergevingswerk te doen heb. Ik bedacht me onlangs dat ik nog nooit ergens een beeld heb gezien van een glimlachende Jezus. Is dit een van de manieren waarop de wereld dat aloude beeld van hem verkondigt: altijd streng en nooit gelukkig? Waarom glimlacht hij nooit?

Antwoord: Op internet kun je diverse afbeeldingen van een glimlachende Jezus vinden. Tik in ‘Google’ ‘smiling Jesus’ en klik op afbeeldingen. Ook verwijzen wij je graag naar V#255 voor meer informatie met betrekking tot Jezus als symbool qua vorm.

Echter, belangrijker dan de ingebeelde afbeeldingen van een al dan niet glimlachende Jezus, is jouw erkenning van de noodzaak hem te vergeven. Dit is je aandacht in het bijzonder waard. In Een cursus in wonderen zegt Jezus ons zelf: “Vergeef mij dan, vandaag. En je zult weten dat je mij vergeven hebt als jij je broeder in het licht van heiligheid aanschouwt. Hij kan niet minder heilig zijn dan ik, en jij kunt niet heiliger zijn dan hij.” WdII.288.2:1-3) In juist deze korte passage vinden we de hele cirkel van projectie. De schuld die we voelen omdat we hebben verkozen de gedachte van afscheiding te geloven, wordt – in een of een andere vorm – op alle anderen in ons leven geprojecteerd. Op een nog dieper niveau wordt schuld voor het niet willen aanvaarden van het Verzoeningsprincipe (dat inhoudt dat afscheiding niet mogelijk is) op Jezus geprojecteerd, die het deel van onze denkgeest vertegenwoordigt dat de Verzoening wel aanvaardt. Het is dan begrijpelijk dat Jezus, en ieder ander die we misschien verkiezen aan te vallen, als negatief ervaren wordt.

Vergeving van Jezus, samen met al onze broeders, begint met de erkenning dat zij niet degenen zijn die verantwoordelijk zijn voor onze keuze in de afscheiding te geloven. Zoals de Cursus ons zegt deden zij niets: “Wees bereid de Zoon van God te vergeven voor wat hij niet heeft gedaan.” (T17.III.1:5) Bereidheid verantwoordelijkheid te nemen voor onze keuze bevrijdt Jezus en onze broeders van onze projecties, hetgeen ons bevrijdt zodat we hen en onszelf in een ander licht kunnen zien. Hoewel het verschil eigenlijk een verschuiving naar meer rust in de denkgeest is, kan het gesymboliseerd worden door een glimlach, zoals zo mooi wordt uitgedrukt in dit gebed in het Werkboek gericht aan de Vader: “Ik ben hem, degene tegen wie U glimlacht met zo’n dierbare, diepe en stille liefde en tederheid dat het universum naar U teruglacht en Uw heiligheid deelt.” (WdII.341.1:2) Het is moeilijk voor te stellen dat Jezus of wijzelf dit zouden zeggen met een strenge, ongelukkige uitdrukking op ons gezicht.