Een Cursus in Wonderen

Vraag- en antwoordservice

V#596 Hoe kan ik verantwoordelijkheid nemen voor wat me in de wereld overkomt?

Ik ervaar mezelf als slachtoffer van onbewuste beslissingen in de denkgeest, want bewust maak ik absoluut geen slechte keuzes. Als ik geen contact heb met deze onbewuste keuzemakende denkgeest, hoe kan ik dan verantwoordelijkheid nemen voor wat me in de wereld overkomt? Als ik mezelf in de wereld als lichaam ervaar en niet als geest, hoe kan ik dan met Jezus naar iets in mijn denkgeest kijken?

Antwoord: Het is moeilijk te aanvaarden dat er een ander deel van ons is waar we ons niet bewust van zijn dat de bron is van wat we voelen en in de wereld doen. Toch onderwees Freud dat al, vele jaren geleden, en Jezus legt het in zijn Cursus op veel verschillende manieren aan ons uit. In feite kun je zeggen dat dit een van de belangrijkste aspecten is van het trainingsprogramma van de denkgeest, dat Een cursus in wonderen ons leert. De lessen in het Werkboek, en vooral in het eerste deel, zijn ontworpen om ons te helpen met dit deel van onze denkgeest in contact te komen. Les 5 zegt bijvoorbeeld dat we nooit onvrede voelen om de reden die we denken (W.pI.5). Dat betekent dat er in ons iets anders gaande is dan waar we ons bewust van zijn. En ook in het Tekstboek zegt Jezus ons dat als we ons niet vredig voelen, we “de verkeerde keuze hebben gemaakt” (T5.VII.6:7). Hij spreekt hier over de keuze – diep verborgen in onze denkgeest – voor het afwijzen van de waarheid.

Jezus maakt in zijn onderricht de reden duidelijk waarom dit deel van onze denkgeest onbewust is: we hebben het opzettelijk van ons bewustzijn afgesplitst, zodat we alle schuld en angst, waarvan we denken dat het zich daar bevindt, niet hoeven aan te pakken, want we denken dat dat beslist tot onze vernietiging leidt. Het ego vertelde ons dat we veel beter af zijn zonder denkgeest. We volgden dat advies op, en overtuigden onszelf er vervolgens van dat we alleen maar lichaam zijn, geen denkgeest. Maar in werkelijkheid zijn we denkgeest die ervoor kiest te denken géén denkgeest te zijn! Het doel van de Cursus is daarom eerst ons te helpen beseffen wat er gebeurd is, en ons dan te helpen de macht van onze denkgeest om te kiezen terug te winnen, zodat we uiteindelijk onze keuze voor geloof in het ego in plaats van in de Heilige Geest kunnen corrigeren. Dan zijn we altijd in vrede.

Om dit doel te bereiken moeten we alles in ons leven zien als een weerspiegeling van de beslissingen die we in onze denkgeest nemen. Want Jezus vertelt ons dat de wereld “…getuigt van de staat van jouw denkgeest, de uiterlijke weergave van een innerlijke toestand” (T21.In.1:5). Ons leven krijgt een heel nieuwe betekenis als we onze focus verschuiven van uiterlijke omstandigheden naar de innerlijke staat die ze weerspiegelen. Als we meer en meer op deze manier (als klaslokaal) naar ons leven gaan kijken, komen we geleidelijk weer in contact met onze denkgeest. Maar hierbij hebben we de hulp van Jezus of de Heilige Geest nodig, vanwege onze angst om naar binnen te kijken (T21.IV). Gelukkig is het genezingsproces niet ingewikkeld, want we kunnen altijd maar twee keuzen maken: doorgaan met geloven dat de afscheiding de werkelijkheid is, óf dat geloof ongedaan maken en opnieuw de waarheid van onze eenheid als Gods Zoon aanvaarden. Alles wat we in de wereld doen of voelen weerspiegelt een van deze keuzen.

Het tweede deel van V#157 geeft verdere uitleg over de aard van de keuzemakende denkgeest.