Een Cursus in Wonderen

Vraag- en antwoordservice

V#503 Waarom heb ik geen openbaring gehad?

Ik heb ongeveer 90 lessen van Een cursus in wonderen bestudeerd, en soms krijg ik het gevoel dat ik iets mis. Ik vind dat ik een openbaring had moeten ervaren bij het doen van die lessen, als deel van het leerproces. Ik heb daarom het gevoel dat ik een deel van de basis van het leerplan mis. Wanneer de Cursus me zegt te luisteren of me naar mijn Zelf te laten leiden, dan heb ik absoluut geen idee wat ik doen moet. Ik zit rustig en probeer mijn denkgeest leeg te maken en te luisteren naar iets dat aangeeft dat ik de oefening juist doe. Maar ik hoor/voel niets. Mijn vraag is: Is het nodig dat een student tijdens de oefeningen juist-gericht denken ervaart? Is het normaal als een student niets ervaart? Komt ervaring bij latere lessen?

Antwoord: Je hebt bij je pogingen om de lessen toe te passen precies ontdekt wat het Werkboek wil dat we leren: we ‘hebben absoluut geen idee wat we doen moeten’. Dat is een heel belangrijke ontdekking; in zekere zin is het een ‘openbaring’. Dit inzicht en jouw eerlijkheid geven jou een heel stevige basis voor het leerproces. Jezus zegt ons in het Tekstboek: “Ik ben bezig je naar een nieuw soort ervaring te leiden die je steeds minder geneigd bent te ontkennen” (T11.VI.3:6). We kunnen alleen geleid worden als we bereid zijn te volgen, en dat vraagt om de erkenning dat we niet weten waar we heen gaan. Als niet weten betekent het loslaten van alle oordelen over wat een ervaring is en wat het resultaat van de lessen moet zijn en als het ook betekent bereid zijn om de Heilige Geest de leiding over het proces te geven, dan is dat op zichzelf al een ervaring van juist-gericht denken.

De Cursus is een mild proces waarbij alleen gevraagd wordt dat we ‘een beetje bereidwilligheid’ hebben om vergeving te beoefenen: “Jouw aandeel bestaat er enkel in Hem een beetje bereidwilligheid te schenken om Hem alle angst en haat te laten wegnemen, en te worden vergeven” (T18.V.2:5). Voortgaande beoefening van de in het Werkboek gegeven instructies zal er uiteindelijk toe leiden dat je dingen anders gaat zien. Kleine maar betekenisvolle inzichten zoals jij beschrijft zijn heel behulpzaam in dit proces. Studenten zien gewoonlijk de kleine, belangrijke stappen over het hoofd. Spectaculaire ervaringen zijn niet noodzakelijk; sommige kunnen zelfs subtiel vermomde trucjes van het ego zijn, en eerder schadelijk dan behulpzaam. We hoeven niet te streven naar ervaringen. De toewijding aan de beoefening en de toepassing van wat het Werkboek leert zal leiden tot ervaring die zich vanzelf zal voordoen. Zoals de Introductie van het Werkboek ons zegt: “Jou wordt slechts gevraagd de ideeën toe te passen zoals je opgedragen wordt. ... Juist het gebruik ervan zal ze betekenis voor je laten krijgen en je tonen dat ze waar zijn” (WdI.In.8:3,6).