Een Cursus in Wonderen

Vraag- en antwoordservice

V#553 Als ik echt probeer mijn relatie aan de Heilige Geest te geven, zal dat dan lukken?

“De genezen relatie”: In de relatie met mijn nieuwe vriendin, denk ik dat ik vrij consequent alleen dat wil wat niet ten koste gaat van haar. Ik denk ook dat ik consequent wil dat de relatie een klaslokaal is voor het doel van de Heilige Geest waarin ik samen met Jezus mijn gedachten en omgang met haar probeer te observeren. Toch geloof ik dat dit wel degelijk een speciale relatie is, in die zin dat ik voor mijn eigen emotionele en lichamelijke voldoening de dingen met haar doe die geliefden doen, maar ik let er wel op dat zij hetzelfde krijgt. En ik bid dat de Heilige Geest de relatie voor Zijn doeleinden gebruikt. Dus vraag ik me af of ik moet verwachten dat de relatie “verstoord, verscheurend en zelfs zeer verontrustend lijkt” (T17.V.3:3), zoals het geval zou zijn zonder het voornemen deze te gebruiken om de les van de Heilige Geest te leren.

Antwoord: Het klinkt alsof je over je nieuwe relatie zo eerlijk mogelijk probeert te zijn, en dat is zeer behulpzaam. De zin die je aanhaalt uit Een cursus in wonderen verwijst naar een bestaande speciale relatie, waarbinnen het doel veranderd is van het doel van schuld van het ego, in het doel van vergeving van de Heilige Geest. Het lijkt erop dat je deze speciale relatie vanaf het begin bent aangegaan met open ogen, en met je denkgeest gericht op een ander doel: gedeelde belangen en geen gescheiden belangen. De pijnlijke aspecten waarnaar Jezus verwijst hoeven niet onvermijdelijk te zijn. Als je maar bereid bent eerlijk te kijken naar hoe een deel van jou de relatie nog steeds wil gebruiken om aan jouw eigen behoeften aan speciaalheid tegemoet te komen. En naar hoe je bijzondere liefdeshandeltjes sluit in een poging te verzekeren dat aan die behoeften voldaan blijft worden. En tot slot als je dat kunt doen zonder schuld of angst en met erkenning van de kosten voor jou dan hoeft de relatie niet verstoord, verscheurend en dergelijke te worden.

Maar het is nuttig in gedachten te houden dat speciale relaties aangegaan worden vanuit de projectie van onze eigen verborgen schuld. En wij zullen ons zeer waarschijnlijk niet bewust zijn van alle schuld die we projecteren, behalve als de relatie zich na verloop van tijd ontwikkelt en er andere verwachtingen ontstaan over hoe wij in onze behoeften tegemoet gekomen willen worden. Wanneer we in de zogenaamde ‘wittebroodsweken’ zijn, is er veel in de ander waar we overheen kijken zonder dat we ons daarvan bewust zijn. Dat wil niet zeggen dat je moet verwachten dat dingen moeilijk gaan worden, maar alleen dat het nuttig is waakzaam te zijn voor je eigen ego. En waakzaam voor hoe dat ego zal proberen je beentje te lichten, wegen vindend – soms subtiel, en soms niet zo subtiel – om de schuld voor hoe jij je voelt buiten jezelf te plaatsen (T17.V.8:2). Dat is een onvermijdelijke dynamiek van het ego en de beste manier om hiermee om te gaan is je daarvan bewust te zijn. Want dat zijn de vergevingslessen die de speciale relatie biedt, wanneer we bereid zijn de Heilige Geest als onze Leraar te accepteren.