Een Cursus in Wonderen

Vraag- en antwoordservice

V#332 Wat zijn de ‘anti-karma’ passages in de Cursus?

Ik herinner me dat ik een paar maanden geleden een passage in Een cursus in wonderen las die ik graag terug zou vinden. Toen noemde ik die de ‘anti-karma’-clausule, omdat hij leek aan te duiden dat wanneer iemand vergeeft en de verzoening aanvaardt, hij zich de feitelijke gebeurtenis anders herinnert – alsof het verleden dat je hebt waargenomen voor alle betrokkenen in de herinnering veranderd wordt. Ik weet dat ik dit niet goed uitleg. Misschien heb jij wat aanknopingspunten?

Antwoord: Twee mooie passages komen onmiddellijk in mijn gedachten. Eentje is wellicht degene die je probeert terug te vinden. Beide zijn een mooie weergave van wat de Cursus onderricht: dat vergeving ons boven de tijd verheft en ons zo kan bevrijden van alle ogenschijnlijke gevolgen van het aan de tijd gebonden ego. Als de Cursus het anders zou onderwijzen – dat het ongedaan maken van het ego wel tijd in beslag moet nemen, zoals het begrip karma impliceert – dan zou het ego werkelijk moeten zijn en zou de afscheiding van God ook plaatsgevonden moeten hebben. Maar het fundamentele uitgangspunt van de Cursus waarin het beoefenen van vergeving centraal staat, is het verzoeningsprincipe dat stelt dat de afscheiding in werkelijkheid nooit heeft plaats gevonden. Dus eigenlijk moeten er alleen maar illusies ongedaan worden gemaakt.

En in deze volgorde komen ze in het Tekstboek voor:

“Hoe kun jij die zo heilig bent lijden? Heel je verleden is verdwenen op zijn schoonheid na, en niets blijft er over dan een zegen. Ik heb al je vriendelijkheden en elke liefdevolle gedachte die je ooit had, bewaard. Ik heb ze gezuiverd van de vergissingen die hun licht verborgen hielden, en ze voor jou in hun eigen volmaakte straling behouden. Ze liggen buiten het bereik van vernietiging en schuld. Ze waren afkomstig van de Heilige Geest in jou, en we weten dat wat God schept eeuwig is” (T5.IV.8:1-6).

“Er is geen uitweg uit de angst in de manier waarop het ego de tijd gebruikt. Want volgens zijn leer is de tijd niets anders dan een leermiddel voor het ophopen van schuld, tot die allesomvattend is geworden en om eeuwige wraak schreeuwt.

De Heilige Geest wil dit alles nu ongedaan maken. Angst hoort niet bij het heden, maar alleen bij het verleden en de toekomst, die niet bestaan. Er is geen angst in het heden, wanneer elk ogenblik helder en los van het verleden staat, en zijn schaduw zich niet tot in de toekomst uitstrekt. Elk ogenblik is een zuivere, smetteloze geboorte waarin Gods Zoon uit het verleden oprijst in het heden. En het heden breidt zich voor eeuwig uit. Het is zo mooi en zuiver en zo vrij van schuld dat er niets dan geluk bestaat. Er is geen herinnering aan duisternis, en onsterfelijkheid en vreugde zijn er nú.

Deze les vergt geen tijd. Want wat is tijd zonder een verleden en een toekomst? Het heeft tijd gevergd om jou zo volkomen te misleiden, maar het vergt niet de minste tijd om te zijn wat jij bent. Begin je te bekwamen in het gebruik dat de Heilige Geest van de tijd maakt als een leermiddel tot vrede en geluk. Neem dít ogenblik, nu, en beschouw het als alle tijd die er is. Niets kan jou hier vanuit het verleden bereiken, en hier heb je complete vergeving ontvangen, ben je volledig vrij en totaal zonder veroordeling. Vanaf dit heilig ogenblik waarin heiligheid opnieuw werd geboren, zul jij voortgaan in de tijd, zonder angst, en zonder gevoel dat de tijd verandering brengt” (T15.I.7:6-7; 8; 9).