Een Cursus in Wonderen

Vraag- en antwoordservice

V#225: Als iemand me aanvalt, word ik dan echt verondersteld ‘niets te doen’?

Ik lees Een cursus in wonderen nu voor de tweede keer en ik heb moeite met Les 135. Betekent het dat als iemand je fysiek of verbaal aanvalt, je gewoon niets moet doen? Moet je toelaten dat iemand je fysiek ‘een pak slaag’ geeft? Ik denk niet dat dit de betekenis is. Ik wil er gewoon zeker van zijn dat ik dit juist interpreteer. Is het beoefenen van gevechtssporten in conflict met wat de Cursus leert?

Antwoord: Je hebt gelijk wat Les 135 betreft: “Als ik me verdedig, word ik aangevallen”. Het betekent niet dat je moet toelaten dat je een pak slaag krijgt of mishandeld wordt, of moet toezien dat iemand anders mishandeld wordt zonder dat je tussenbeide komt. Dit is een van de meest onbegrepen en verkeerd toegepaste begrippen van de hele Cursus Het is belangrijk in gedachten te houden dat de Cursus nooit over gedrag spreekt, en dat het beoefenen van de Cursus nooit het gezonde verstand uitsluit. De Cursus focust altijd op de inhoud in onze denkgeest. Dus je kunt vanuit je juist gerichte denkgeest iemand fysiek beletten je pijn te doen, of je kunt dat vanuit je onjuist gerichte denkgeest doen. Je kunt in een juiste staat van denken verkeren en niets doen, of je kunt in een onjuiste staat van denken verkeren en niets doen. Als we voor een ogenblik aan ons ego voorbij gaan, is alles wat we doen of niet doen ‘juist’.

Door de hele Cursus heen leert Jezus ons steeds dat ons denken voortvloeit uit het denksysteem van het ego of dat van de Heilige Geest, afhankelijk van welk wij kiezen. In deze les leert hij ons dus in het bijzonder dat, wanneer we ons aangevallen voelen en de behoefte voelen om onszelf te verdedigen, we het zelfbeeld van angst en kwetsbaarheid versterken; dat wil dan zeggen dat we onszelf als lichaam zien en niet zoals God ons heeft geschapen. Alleen als we bang zijn, hebben we verdedigingen nodig. Dat is nuttige informatie, want zo komen we te weten met welk denksysteem we ons vereenzelvigen. Maar we kunnen ons verkeerde zelfbeeld niet simpelweg corrigeren door toe te laten dat we op de een of andere manier misbruikt worden of ons geweld wordt aangedaan. Dat helpt ons spiritueel gezien niet vooruit, net zoals het ons spiritueel niet vooruithelpt als we alle sloten van onze deuren weghalen en onze verzekeringspolis opzeggen. Zolang we onszelf als lichaam ervaren, moeten we aan onze lichamelijke behoeften tegemoetkomen en die respecteren, zowel op fysiek als op psychologisch vlak.

Jezus spreekt tot ons vanuit zijn perspectief van genezen denkgeest, die zeker weet dat lichamen en deze wereld volledig illusoir zijn. Hij zegt eenvoudig dat wij, met onze ongenezen denkgeest, heel zorgvuldig aandacht moeten schenken aan het denksysteem waarmee wij ons verkiezen te vereenzelvigen, en dan zijn hulp moeten vragen om door zijn ogen te zien wat deze wereld in werkelijkheid is, en wat het doel ervan is. Dan hebben we een basis voor een andere keuze. Hij helpt ons inzien dat er in iedereen een ingewortelde angst zit, en dat die uit onze denkgeest afkomstig is, en niet van vijandige elementen in de wereld of het lichaam, die allemaal deel uitmaken van de strategie van het ego om onze denkgeest uitgeschakeld te houden. Verdediging tegen de angst en de schuld in onze denkgeest is niet nodig, omdat die door het ego verzonnen zijn. Wij hoeven alleen maar zijn hulp te vragen om onze verkeerde keuze – de vereenzelviging met het ego denksysteem van zonde, schuld en angst – te corrigeren. En telkens wanneer we onszelf kwetsbaar en aangevallen voelen, weten we dat we die verkeerde keuze gemaakt hebben. Nogmaals, dat betekent niet dat we ons niet moeten verdedigen op een manier die in de wereld gebruikelijk is, met inbegrip van het gebruik van gevechtssporten.

Tenslotte bedoelt Jezus in deze les niet dat we nooit plannen moeten maken; hij bedoelt alleen dat we hem eerst dienen te raadplegen, omdat wij er als ongenezen denkgeest geen idee van hebben wat in ons hoogste belang of in dat van iemand anders is. We moeten er zelfs waakzaam voor zijn dat we niet beweren dat wij weten wat onze problemen zijn zodat we niet in de ego-val lopen en Jezus of de Heilige Geest vertellen hoe Zij onze problemen moeten oplossen. We hebben er meer aan onze energie en inspanningen te richten op het vragen om hulp bij het vergevingsproces, want dat alleen zal de blokkades weghalen die het ware horen belemmeren van de Stem van Liefde, Wiens wijsheid al onze woorden en handelingen zachtjes leidt. Schuld is het probleem, vergeving het antwoord. We hoeven nooit specifieker te zijn dan dat.