Een Cursus in Wonderen

Vraag- en antwoordservice

V#345 Moeten we eenvoudige lichamelijke genoegens opgeven?

Soms lijkt Jezus ons in Een cursus in wonderen aan te moedigen om af te zien van de eenvoudige lichamelijke genoegens van deze wereld (bijvoorbeeld een lekkere kop koffie), niet omdat ze zondig zijn, maar omdat ze ons geloof in zonde en dood versterken. Zie je in het onderwijs van de Cursus bewijzen van de mogelijkheid om de vrede en vreugde van God te bereiken, terwijl je nog steeds van die lekkere kop koffie geniet? Met andere woorden: is het mogelijk om "Ik ben niet een lichaam. Ik ben vrij" echt te ervaren zonder de eenvoudige genoegens van het lichaam op te geven?

Antwoord: Ja, het is absoluut mogelijk om te genieten van een lekkere kop koffie en toch te weten dat je niet je lichaam bent. In dat geval verandert je ervaring van innerlijke vrede niet als die kop koffie er niet zou zijn, of als het kopje breekt als je het oppakt en de koffie op de grond terechtkomt. Als je werkelijk accepteert en ervaart dat je niet een lichaam bent, ben je niet meer afhankelijk van het lichaam of de wereld als bron van voldoening en welzijn. Dan kun je genieten van de 'eenvoudige lichamelijke genoegens van deze wereld', zonder investering in het al dan niet hebben ervan. Genieten van een lekkere kop koffie kan je geen verlossing brengen en evenmin van je afhouden. Wanneer je denkgeest genezen is, komt je ware genoegen voort uit de ervaring van je identiteit als Christus, die je met iedereen deelt.

Jezus leert ons dat we het gelukkigst zullen zijn wanneer we onze vergevings-functie vervullen (WdI.121; T1.VII.1:4) en hij helpt ons onderscheid te maken tussen wat werkelijk waardevol en wat waardeloos is (WdI.133; H4.I.A). Maar hij vraagt ons nooit op te geven – in de betekenis van op te offeren – wat we nog steeds verlangen en belangrijk vinden in ons leven. Eerlijkheid ten opzichte van onze verlangens is altijd een behulpzame benadering, evenals vrij zijn van oordeel hierover. Dit is geen cursus in onthechting; het lichaam en de dingen van de wereld zijn niet het probleem, zoals vele andere spirituele wegen onderwijzen. Alleen het doel waarvoor we ze gebruiken heeft betekenis.

In zekere zin vertegenwoordigt genoegen nemen met de dingen van de wereld een aanval op God en ons ware erfdeel als Zijn Zoon. Maar omdat we te bang zijn om onze onjuiste overtuiging, dat de wereld en het lichaam werkelijk zijn, los te laten, leert Jezus ons vriendelijk hoe we de wereld en het lichaam kunnen gebruiken op een manier die het genezen van onze denkgeest vergemakkelijkt. Hij adviseert ons ons leven te zien als een klaslokaal en ofwel hem ofwel het ego te kiezen als onze leraar. Als we ons verbinden met Jezus en ons leven zien als een klaslokaal waarin we leren hoe we kunnen ontwaken uit de nachtmerrie van de afscheiding van God, zal onze aandacht gericht zijn op de manier waarop we deze afscheiding in onze interacties en relaties versterken. In dit verband is het genieten van een lekkere kop koffie irrelevant, tenzij we er een punt van maken. Dat zouden we doen als het onze dag zou maken of breken en daar iemand anders verantwoordelijk voor zouden stellen.