Een Cursus in Wonderen

Vraag- en antwoordservice

V#320 Is het idee van ‘tweelingziel’ in strijd met de Cursus?

Wat leert Een cursus in wonderen over het hebben van een tweelingziel, in de zin van een zielsverwant? Wordt dit beschouwd als een speciale relatie?

Antwoord: Lieve zielsverwant, de Cursus heeft niets tegen het hebben van een ziel!

Maar nu even serieus: de Cursus noemt ‘tweelingziel’ niet in het bijzonder. Maar voor zover deze term inhoudt dat er één speciale persoon is die geacht wordt in al je behoeften te voorzien, en in wiens behoeften jij geacht wordt te voorzien - ja, dan wordt dat beschouwd als een speciale relatie. Als het gaat om behoeften, compleet maken en afhankelijkheid, dan is het ego in het spel. Speciale liefdesrelaties zijn geworteld in het geloof in schaarste [zie bijv. T4.II.6:6 – vert.] - het idee dat er in ons iets ontbreekt dat alleen opgevuld kan worden door een bijzonder iemand, van wie we afhankelijk zijn voor ons eigen gevoel van welbevinden, geluk, veiligheid enz. De meeste romantische relaties beginnen op deze manier, maar ze kunnen worden getransformeerd door dit egodoel in te wisselen voor het doel van de Heilige Geest. Dat betekent dat je ziet dat beide partners dezelfde onjuist gerichte denkgeest én dezelfde juist gerichte denkgeest delen, en dat ze gezamenlijke belangen hebben en geen gescheiden belangen.

Aan de andere kant is het mogelijk dat er een intense aantrekking tot een bepaald persoon bestaat, omdat er op een diep niveau een soort herkenning is dat dit de persoon is met wie je jouw vergevingslessen gaat uitwerken (H3.5:2). In feite is het de diepere roep van de Liefde van de Heilige Geest die je aantrekt, en die vervolgens de kern van de relatie wordt. Anders dan het begrip dat het ego heeft van compleet maken – afscheiding versterken door afhankelijkheid – is compleet maken binnen een relatie geworteld in vergeving simpelweg de manifestatie van de heelheid van ons ware Zelf, dat we niet langer verkiezen af te splitsen.