Een Cursus in Wonderen

Vraag- en antwoordservice

V#319 Wat wordt bedoeld met “de hand die we vasthouden is die van Onszelf”?

In het uittreksel “Jezus: de manifestatie van de Heilige Geest” zeg je op pagina 6: “Het doel is echter je uiteindelijk te realiseren dat de hand die we vasthouden die van Onszelf is”. En verderop: “Ten slotte moeten we begrijpen, dat wanneer we onze hand uitsteken naar hulp we in werkelijkheid naar onszelf reiken.” Zou je daar alsjeblieft iets meer over kunnen zeggen?

Antwoord: Een cursus in wonderen onderwijst ons dat Jezus en de Heilige Geest symbolen zijn die dat deel van onze denkgeest voorstellen dat de herinnering van God bewaart en Zijn Liefde weerspiegelt. Wanneer er wordt gesproken over Jezus’ hand pakken, of om hulp vragen, wordt er gebruik gemaakt van deze symbolen omdat wij – die onszelf onbewust gemaakt hebben van onze denkgeest en ons ten onrechte hebben geïdentificeerd met het lichaam – die symbolen nodig hebben. Dit wordt het duidelijkst beschreven als de Cursus ons zegt: “Je kunt niet eens denken aan God zonder een lichaam, of in een of andere vorm die je denkt te herkennen”. (T18.VIII.1:7)

Omdat wij geloven dat wij lichamen zijn die leven in een wereld van vorm, gebruikt de Cursus vorm om zijn boodschap persoonlijk en voor ons van toepassing te maken. Hij spreekt ons aan op het niveau van de vorm omdat dat is waar wij denken te zijn. Dat staat ook meer rechtstreeks in de Cursus, in passages die duidelijk de aard van de denkgeest en onze ware identiteit beschrijven (T18.VI.8). Er is niets buiten de denkgeest, en om die reden, geen hand om vast te pakken (niet de onze, noch die van Jezus) en niets anders dan de denkgeest zelf om te kiezen voor de waarheid of voor de leugen van afscheiding van het ego.

Beide uitspraken die je noemt zijn gebaseerd op dit niveau van het onderwijs van de Cursus. Sleutelwoorden in deze uitspraken zijn ‘uiteindelijk’ en ‘ten slotte’. Ze verwijzen naar de tijd dat wij geleerd hebben dat onze ware identiteit de denkgeest is. Alleen dan zullen we ons realiseren dat de macht om te kiezen aan ons is, en dat al ons vragen diende om onszelf eraan te herinneren dat we terug kunnen keren naar de denkgeest om te kiezen voor onze eenheid met God in plaats van afgescheidenheid. Tot die tijd moeten we elk symbool gebruiken dat behulpzaam voor ons is, zoals Jezus’ hand vasthouden en de hulp van de Heilige Geest vragen, om de angst voor de kracht van onze denkgeest los te laten.