Een Cursus in Wonderen

Vraag- en antwoordservice

V#317 Vergeving toegepast op verschillende vormen van aanval

Omdat ik onlangs over het SARS-virus las en hoe het de cellen aanvalt, gingen mijn gedachten naar de aanvallen in Irak en vervolgens naar mijn persoonlijk verhaal over hoe ik slachtoffer werd van een aanval door mijn buren (en mijn daaropvolgende eigen aanval/verdediging). Kun je alsjeblieft iets zeggen over vergeving in verband met elk van deze situaties en de onderlinge relatie ertussen?

Antwoord: Het is juist dat je deze drie vormen van aanval met elkaar in verband brengt. Vergeving is in gelijke mate op elke situatie van toepassing, omdat ze qua inhoud allemaal dezelfde zijn. In elk van deze gevallen is er sprake van ogenschijnlijk onschuldige slachtoffers die door krachten van buiten (daders) worden aangevallen, met lijden als gevolg. Alle slachtoffers kunnen de rechtvaardige uitroep van het ego op zichzelf betrekken: “Zie mij aan, broeder, door jou sterf ik” (T27.I.4:6).

Vergeving, zoals Een cursus in wonderen leert, vraagt ons om ons bewust te worden van de gevoelens en oordelen die oprijzen wanneer we elk van deze aanvalsscenario’s overwegen. Onze reactie toont ons de overtuigingen die we er op na houden over onszelf als onschuldig slachtoffer, en onze oordelen over de daders. Eerst worden we gevraagd deze overtuigingen te erkennen, om vervolgens te leren aan de uiterlijke verschijningsvormen voorbij te zien naar de werkelijke bron van het lijden. Die bron is een beslissing in de denkgeest om de afscheiding werkelijk te maken. Vergeving begint met het nemen van verantwoordelijkheid voor deze keuze en de gevolgen ervan (je aangevallen voelen en slachtoffer), zonder iemand of iets buiten de denkgeest daarvan de schuld te geven. Dit bedoelt de Cursus met: “Wees bereid de Zoon van God te vergeven voor wat hij niet heeft gedaan” (T17.III.1:5). Elke aanval die je waarneemt, in welke vorm ook, is altijd een afspiegeling van de voorafgaande aanval op onze identiteit als Gods Zoon door voor afscheiding te kiezen in de denkgeest. Dit geldt voor onszelf en voor iedereen die we zien lijden door toedoen van anderen. Die ‘anderen’ omvatten militaire strijdkrachten, virussen, buren, natuurrampen, enzovoort. Als student van de Cursus is het onze verantwoordelijkheid in onszelf en in anderen de macht van de denkgeest te erkennen om een keuze te maken. Wanneer we dit eenmaal hebben gedaan, erkennen we vervolgens dat we allemaal diezelfde macht van de denkgeest kunnen aanwenden om een andere keuze te maken. Intussen mogen we de gedachten, gevoelens en oordelen over de situatie zoals wij die zien, niet ontkennen. Door deze naar de Heilige Geest te brengen, is onze denkgeest vrij om onder Zijn leiding op de meest liefdevolle manier te handelen.