Een Cursus in Wonderen

Vraag- en antwoordservice

V#295 Hoe ga ik ermee om als familie of vrienden in een slachtofferrol zitten?

Hoe kan ik er zijn voor mijn vrienden en familie als ze gehecht zijn aan klagen en slachtofferschap? (Een oordeel, ik weet het). Ik denk dat ik begrijp wat werkelijke compassie is: er te zijn voor anderen op het niveau waarop zij zijn. Niet aankomen met uitspraken uit de Cursus, maar ook hun pijn niet versterken door deze te bevestigen en werkelijk te maken. Voor sommige familieleden is ziekte gelijk aan aandacht krijgen. Wat is het standpunt van de Cursus over mensen op afstand houden die geen stimulerende en positieve invloed op ons leven hebben? Wat kun je doen als zij zoveel ellende en pijn ervaren en zo gehecht zijn aan slachtofferschap dat ze denken dat de verantwoordelijkheid om dat te veranderen bij iedereen ligt behalve bij henzelf? Ik kom er niet uit. Help me alstublieft.

Antwoord: Om hier uit te komen, kan het behulpzaam zijn om voorbij de feiten te gaan en te zien dat jij precies hetzelfde ego deelt met je familie en vrienden, maar dat jullie ook dezelfde juist gerichte denkgeest delen. Misschien geef jij op een andere manier uiting aan je onjuist gerichte gedachten, maar de inhoud is precies hetzelfde. Zij nemen hun toevlucht tot een specifieke vorm van magie om hun innerlijke pijn te verlichten, maar jij gebruikt een andere vorm van magie. Zo bezien vormt jouw reactie op hen de weerspiegeling van jouw reactie op je eigen ego. Je leert daarin ofwel dat het ego weerzinwekkend is en de macht heeft om liefde en vrede te blokkeren, of je leert dat het niets meer is dan een “nietig dwaas idee” dat geen macht heeft om onze werkelijkheid als de onkwetsbare Zoon van God te veranderen, en daarom alleen een milde glimlach verdient.

Als je voorbij kunt gaan aan de vorm van hun klachten, al is het maar voor een ogenblik – “Niets zo verblindend als de waarneming van vorm” (T22.III.6:7) – hoor je hun roep om hulp en weet je dat het een echo is van je eigen roep om hulp. Wanneer je voor jezelf zeker weet dat die roep al beantwoord is met liefde, staat jouw ego niet meer in de weg. En dan doe je heel natuurlijk en moeiteloos wat het beste is voor alle betrokkenen. Vooraf kun je nooit weten wat dat precies zal zijn, maar het zal door je heen vloeien en je zult het ervaren als iets wat niet van jou komt. Het is mogelijk dat je geleid wordt om thuis te blijven en ze niet op te zoeken, of om wel naar ze toe te gaan en op een of andere manier te helpen. Maar je vat dan niets persoonlijk op. Je wilt ze niet veranderen en je verwacht ook geen dankbaarheid voor je hulp. Je voelt je energiek, en niet achteraf uitgeput en overspoeld door negatieve energie. Wanneer je je uitgeput voelt betekent dat dat je persoonlijk betrokken bent geraakt en je geïdentificeerd hebt met slachtofferschap. De kans is groot dat je terecht bent gekomen in een vorm van opoffering. En dat is altijd van het ego, omdat het de uitdrukking is van afscheiding en van een houding van ‘de een óf de ander’. Wanneer er een conflict is in jou, geef je hen de boodschap dat ze gelijk hebben over zichzelf en zo bevestig je hun grootste angsten.

Uiteindelijk zul je in het heilig ogenblik (waarin je verenigd bent met de liefde van Jezus) niet meer in de valkuil van het ego trappen, door te denken dat de ene illusie meer werkelijk is dan de andere. Heel helder zie je dat iedere illusie qua inhoud hetzelfde is.

Jezus, als ons voorbeeld en onze Leraar, houdt ons het ideaal voor alles te kunnen zien als een vraag om liefde of als een uitdrukking van liefde. Als je dat voor je familie en vrienden kunt doen, dan doe je dat voor jezelf. De Cursus onderwijst op verschillende manieren dat geven en ontvangen hetzelfde zijn. Dit vraagt bijzonder veel oefening en heel veel geduld en zachtheid met jezelf, omdat het een totale omkering is van het denken en gedrag dat we gewend zijn. Maar je kunt ervan overtuigd zijn dat elke ontmoeting en uitwisseling met een ander de potentie heeft je dichter bij eenheid met Jezus’ liefde te brengen. Dat helpt om de anderen met enthousiasme tegemoet te treden en niet met angst. Doe je uiterste best en weet dat succes uiteindelijk gegarandeerd is. Als je een fout maakt is dat geen probleem, want Jezus zal je helpen het later te corrigeren.

Voor verdere studie zou je kunnen kijken naar het onderdeel “De functie van de leraar van God” in het Handboek voor leraren, in paragraaf 5, “Hoe wordt genezing tot stand gebracht?”(H5.III)