Een Cursus in Wonderen

Vraag- en antwoordservice

V#276 De principes van de Cursus toepassen in een studiegroep

Ik maak deel uit van een groep die elke week bijeenkomt om Een cursus in wonderen te bestuderen. Het is voornamelijk een groep zonder leider, d.w.z. dat we afwisselend bijeenkomen bij een van de groepsleden en de gastheer/gastvrouw vorm en toon van de bijeenkomst bepaalt. In het algemeen zijn we overeengekomen om de Cursus te bestuderen met het doel hem te begrijpen en toe te passen. Maar in de loop van de tijd is het regelmatig gebeurd dat iemand ideeën uit andere bronnen ter sprake brengt. Soms hebben we het hier dan over, bespreken het, en keren dan weer naar het hoofdthema terug. Op andere momenten raken we helemaal op een zijspoor en is het thema bepaald niet meer in overeenstemming met de Cursus. Wat moeten we dan doen? Af en toe maakt iemand een opmerking om ons weer op het juiste spoor te zetten, en met succes; soms is dat commentaar onduidelijk en krijgt het blijkbaar geen steun van de anderen. En soms zegt niemand iets. We hebben in de loop van de jaren geprobeerd ons doel beter te bepalen, maar onze ego’s gingen daarmee op de loop en we hebben echt ruzie gemaakt met elkaar, zodanig zelfs dat sommige mensen zijn weggegaan en een nieuwe groep hebben opgericht. Ik denk dat mijn vraag dus is: ‘Hoe kan ik de liefdevolle lessen van de Cursus toepassen, terwijl ik zelf nog bezig ben die lessen te leren?’ Dank je voor je commentaar.

Antwoord: Gereedheid betekent nog geen meesterschap, zegt Jezus (T2.VII.7). Je oefent gewoon zo goed als je kunt. Vervolgens kijk je hoe het is gegaan, breng je je vergissingen naar de liefde van Jezus, en vraag je zijn hulp om jezelf te vergeven dat je niet volmaakt bent. Er is gewoon geen doeltreffender manier om deze Cursus te leren. De bereidheid om toe te passen wat je geleerd hebt, is uiteindelijk al wat telt, en niet hoe goed je het hebt gedaan. Het ego zou het geweldig vinden als je de toepassing van de Cursus zou uitstellen tot je meende dat je alles had geleerd. Jezus vraagt daarentegen alleen maar dat we ons tot hem wenden en hem om hulp vragen bij elke stap onderweg, zonder onszelf te veroordelen. De kern van het proces is te leren hoe we kunnen vertrouwen op zijn liefdevolle aanwezigheid in onze denkgeest, en ons daarmee vereenzelvigen. Hij vraagt ons: “Vertrouw onvoorwaardelijk op je bereidwilligheid, wat zich verder ook mag aandienen. Concentreer je alleen hierop, en wees er niet over verstoord dat schaduwen haar omringen. Daarom juist ben je gekomen. Als jij zonder ze kon komen, zou je het heilig ogenblik niet nodig hebben. Kom er niet in arrogantie naartoe, ervan uitgaande dat jij per se de staat moet bereiken die zijn komst met zich meebrengt.” (T18.IV.2-7)

Er staat in de Cursus niets vermeld over de manier waarop een studiegroep geleid moet worden, en het is ook niet noodzakelijk om deel uit te maken van een groep om de Cursus te leren en in praktijk te brengen. Maar als je graag in een groep zit, kan dat een uitstekende gelegenheid zijn om wat je geleerd hebt over speciale relaties en het autoriteitsprobleem in toe te passen. Als je samen met de Heilige Geest of Jezus als gids in de groep aanwezig bent, leer je hoe je jouw belangen als dezelfde kunt zien als die van ieder ander, ondanks de verschillen in vorm en gedrag. Ofwel kun je aanwezig zijn met het ego en dan zul je het gezichtspunt van het ego versterken dat jouw belangen in conflict zijn met die van anderen en dat de verschillen tussen jullie serieus en betekenisvol zijn. In dat opzicht is er geen verschil met om het even welke andere speciale relatie. Je kunt ervoor kiezen de groep te verlaten en een andere groep op te richten met het ego als gids – wat zal leiden tot veroordeling, wrevel, frustratie, speciaalheid, enz., of met de Heilige Geest of Jezus als gids – met als resultaat dat je je vredig zult voelen en geen oordeel velt over jezelf of iemand anders.