Een Cursus in Wonderen

Vraag- en antwoordservice

V#1341 Is er een punt waarop verdere bestudering van het Tekstboek niet echt meer bijdraagt?

Is er een punt waar het intellectuele begrip van de Cursus als enig voordeel heeft dat het helpt ideeën te communiceren? Onlangs hoorde ik iemand losjes een vergelijking maken tussen training van de denkgeest door de Cursus en door het Boeddhisme, omdat beide als hoofddoel hebben de waarneming van de student te veranderen, door middel van voortdurende oefening. Zo lijkt het dat de basis van de Cursus (of het Tekstboek) alleen bedoeld is de student te helpen begrijpen waarom die beoefening nodig is. Met andere woorden: proberen de Cursus intellectueel te begrijpen, door bestudering van het Tekstboek en andere middelen, dient alleen om de context van de theorie op te frissen, als je je eenmaal gecommitteerd hebt aan de training van de denkgeest, en het bevordert vanuit zichzelf niet echt verlichting. Is dat juist?

Antwoord: Noch het Tekstboek, noch het Werkboek staat op zichzelf. Samen vormen zij het spirituele pad van Een cursus in wonderen. Dat wordt in de introductie van het Werkboek als volgt uitgelegd: “Een theoretische fundering zoals het tekstboek die verschaft, is als kader noodzakelijk om de oefeningen in dit werkboek zinvol te maken. Maar pas het doen van de oefeningen maakt het doel van de cursus mogelijk. Een ongetrainde denkgeest kan niets tot stand brengen. Het is het doel van dit werkboek je denkgeest te trainen om te denken volgens de richting die het tekstboek aangeeft” (W.In.1). Dus geeft een begrip van de metafysica en de algemene principes van de Cursus de lessen een basis, waardoor bij de beoefening ervan hun volle betekenis beter geïntegreerd kan worden. Bovendien hoewel het doen van de oefeningen zonder ooit het Tekstboek te bestuderen niet verkeerd is en men er enige baat bij kan hebben, kan het de student toch misleiden met betrekking tot waar de Cursus werkelijk over gaat.

We zijn het met je eens dat de bestudering van het Tekstboek, met aandacht alleen voor de tekst als een conceptueel gedachtesysteem, op zichzelf niet tot verlichting leidt. Maar aan de andere kant is het Tekstboek van Een cursus in wonderen niet het type tekstboek exclusief gewijd aan de systematische presentatie van de theorie. De tekst is meer geschreven als een soort symfonie, met thema’s en variaties. Zo worden de lezers uitgenodigd en aangemoedigd, tussen de uiteenzetting van de theorie, om het materiaal op een heel persoonlijke manier te verwerken. Er zijn veel wijze, zeer betekenisvolle en ontroerende passages in het Tekstboek, die de denkgeest die open staat voor spirituele transformatie kunnen aanspreken. Natuurlijk zullen niet alle lezers positief op de leringen ervan reageren, want ze gaan niet samen met traditionele bijbelse leringen en gebruiken. Maar voor hen die door de boodschap worden aangesproken, zijn er vaak transformerende ervaringen van de liefhebbende bron van de boodschap die zij lezen. Zulke momenten zetten doorgaans een levenslang proces in werking, dat vordert door de toepassing en generalisatie van de principes – wat het doel van de oefeningen van het Werkboek is.

Miracles in Contact Facebook Page  Miracles in Contact YouTube Page  Miracles in Contact Instagram Pagina