Een Cursus in Wonderen

Vraag- en antwoordservice

V#1380 Waarom is het weldadige effect van het herkennen van de antwoorden van deze V&A rubriek van zo korte duur?

Ik ontdekte een tijdje geleden dat, door de V&A’s die me het dierbaarst zijn uit te printen, ik ze bij de hand kan hebben en ze kan lezen wanneer ik wil. Wanneer ik nu met een speciale situatie geconfronteerd word, lees ik er een of meer. Op het moment dat ik lees voel ik me beter; ik voel dat ik in mijn juist gerichte denken ben, en aanvaard zo goed als ik kan dat de schuld in mijn eigen denkgeest zit, en dat ik zelf de keuze voor afscheiding heb gemaakt. Maar zodra ik stop met lezen vergeet ik het helemaal; ik herinner me nauwelijks wat ik even tevoren las, en moet het opnieuw lezen. Ik begrijp niet waarom ik in die gevallen zo’n kort geheugen heb. Het is alsof mijn ego niet wil dat ik mijn juist gerichte denken gebruik, en me terug brengt naar mijn onjuist gerichte denken zodra ik klaar ben met lezen. Doe ik te hard mijn best en trap ik daarom in de valkuil van het ego?

Antwoord: Angst voor eenheid en vrede doet vreemde dingen met ons allemaal. Iets van Een cursus in wonderen heel helder begrijpen, en de bevrijding daarvan ervaren in het ene moment en dan het volgende volkomen geen idee hebben waarover het gaat is een van die vreemde dingen, en een die heel algemeen voorkomt. Het belangrijkste is: veroordeel jezelf daar niet om, en probeer je er niet tegen te verzetten. Wees vriendelijk voor jezelf, en wees ervan verzekerd dat het begrip nooit verloren gaat, maar alleen tijdelijk voor je bewustzijn geblokkeerd is door je eigen beslissing, gemotiveerd door een verlangen naar ‘zelf’-behoud.

Als de ervaring zo vertrouwd geworden is dat je het patroon herkent, dan kun je jezelf misschien observeren wanneer je de uitgeprinte bladzijden voor ondersteuning oppakt en zien of je die bijna onbewuste beslissing om te vergeten kunt opmerken. Maar maak het niet groter dan het is. Kijk gewoon of je je ego heel stilletjes kunt besluipen, net zoals het jou probeert te besluipen.

Het kan behulpzaam zijn in gedachten te houden dat die papieren de antwoorden niet bevatten – je denkgeest heeft ze. Ze zijn uitsluitend symbolische, schijnbaar uitwendige, geheugensteuntjes voor wat je al weet, maar je was bang je ze te herinneren. Je beslissing om die bladzijden op te pakken weerspiegelt eenvoudig je bereidheid om naar binnen te kijken. En het feit dat je het snel vergeet weerspiegelt eenvoudig je angst om te weten wie je werkelijk bent. En terwijl het nu kan lijken alsof je herinnering maar tijdelijk is kun je er zeker van zijn dat het vergeten waarlijk tijdelijk is, want “de uitkomst is zo zeker als God” (T2.III.3:10, T4.II.5:8).