Een Cursus in Wonderen

Vraag- en antwoordservice

V#1372 Hoe kan ik vermijden mijn vrienden te veroordelen vanwege hun overtuiging over homeopathische geneesmiddelen?

Ik heb veel vrienden die oprecht aan homeopathische geneesmiddelen de voorkeur geven boven allopatische. Lang heb ik daar genoegen mee genomen, omdat ik begrijp dat iedere magie magie is, of het nu een farmaceutische pil is of een kruidencapsule. Maar onlangs realiseerde ik me dat homeopaten zichzelf als meer ‘verlicht’ beschouwen dan allopaten. En dat zit me dwars. Ik besef dat dit over mij gaat, niet over hen, want ik ben degene die het me aantrekt wat zij denken. Hoe kan ik dit oplossen?

Antwoord: Ten eerste: het is belangrijk dat je herkent dat ‘iedere magie magie is.’ Dit is een herbevestiging van het centrale principe in Een cursus in wonderen dat er geen hiërarchie in illusies is. Beide soorten geneesmiddelen zijn magie, in de mate waarin ze gebruikt worden om afwijkingen in het lichaam te corrigeren, hetzij psychologisch, hetzij fysiek.

Je druk maken over anderen die superioriteit claimen weerspiegelt meestal een projectie van schuld of zelfverachting over een dergelijke houding in jezelf. Jezus leert ons hierover in Les 134: “Wanneer jij voelt dat je in de verleiding komt iemand te beschuldigen van enigerlei zonde, sta dan je denkgeest niet toe te blijven stilstaan bij wat jij denkt dat hij heeft gedaan, want dat is zelfmisleiding. Vraag liever: ‘Wil ik mezelf hiervan beschuldigen?’” (WdI.134.9:2-3). Dit gaat over inhoud, niet over vorm. Met andere woorden: je kunt jezelf afvragen: ‘Wat doen zij dat me írriteert? Probeer de betekenis van hun superioriteitsgevoel te achterhalen. Wat roept dat in jou op? Wat het ook is, je beschuldigt jezelf ervan, hoewel waarschijnlijk in een andere vorm. Als niets bij je opkomt, is dat oké. Weet alleen dat je je alleen maar druk maakt over hun houding vanwege iets in jouzelf dat je haat of waar je je over schaamt en wat je verborgen wil houden, wat het onvergeeflijk maakt.

Het is belangrijk dat je focust op het oordeel dat je velt, en beseft dat dát het probleem is, niet het gedrag van anderen. Je zou je er niet druk om maken als je niet al gekozen had tégen liefde in je denkgeest, en jezelf vervolgens daarom veroordeeld had. Probeer te aanvaarden dat welke egokeus je ook maakt waarvan je jezelf beschuldigt, het nooit meer is dan een vergissing – en vergissingen vragen erom gecorrigeerd, niet veroordeeld te worden. Dus als je niet de specifieke ‘zonde’ in jezelf herkent die wordt geprojecteerd op en gehaat in deze ‘andere’ mensen, dan kun je toch van gedachten veranderen over je interpretatie ervan. Je kunt Jezus vragen je te helpen samen met hem in te zien dat zonde en schuld niets meer zijn dan speelgoed waar kinderen mee spelen, dat op een dag voor altijd weggedaan wordt (T29.IX.5). Je zult dan door zijn ogen kijken en zien dat er geen reden is voor oordeel, maar voor medeleven; je herkent dat jouw belangen door iedereen gedeeld worden. Tenslotte: je kunt je dankbaar voelen dat deze gelegenheid zich heeft voorgedaan om af te rekenen met schuld die verborgen was gebleven als je niet bereid was geweest verantwoordelijkheid te nemen voor je waarneming.