Een Cursus in Wonderen

Vraag- en antwoordservice

V#1368 Moet je het ‘bekeren’ noemen als je beslissingen die op de Cursus zijn gebaseerd probeert uit te leggen?

Ik heb gehoord dat het belangrijk is om ‘normaal’ over te komen, en wat betreft de Cursus niet te ‘bekeren’. Door het beoefenen van wat de Cursus leert, merk ik dat mijn uitoefening van het ouderschap heel anders is dan van de mensen om mij heen. Ik was geneigd er niet over te reppen waarom ik het anders doe, maar wanneer iemand me zegt dat ik te toegeeflijk ben, is het dan in orde het uit te leggen? Of is verdediging in dit geval toch een vorm van aanval?

Wanneer ik mijn dochter discipline bijbreng, merk ik dat ik 90 procent van de tijd gemotiveerd wordt door oude oordelen die ik over mezelf heb, en die niets met haar te maken hebben. Dus werk ik, in plaats van haar discipline bij te brengen, aan het vergeven van mijzelf, en het gedrag in kwestie verdwijnt dan meestal op dat moment. Er is alleen een probleem wanneer ik het vergeet.

Antwoord: Ten eerste: het is geweldig dat je ontdekt hebt dat het disciplineren van je dochter gemotiveerd wordt door jouw oordelen over jezelf, die je op je dochter projecteert, en dat daarom de aandacht gericht dient te worden op het vergeven van jezelf. Het is geen gecompliceerd proces!

Ten tweede: er is niets mis mee om deze ervaringen en inzichten met anderen te delen. Je kunt beschrijven hoe je met je dochter omgaat, helemaal zonder Een cursus in wonderen er bij te halen. Maar als het gesprek die kant op gaat is het prima om ernaar te verwijzen. Het zou alleen een probleem worden als je jezelf in je denkgeest afscheidt van je vrienden door ze te beoordelen; bijvoorbeeld als je het gevoel hebt dat je spiritueel verder bent dan zij. Het gaat altijd om de inhoud. Eenzelfde vorm – ouders die het hebben over hun ervaringen met het opvoeden van hun kinderen – kan qua inhoud voortkomen uit hetzij de juiste-gerichte denkgeest, hetzij de onjuist-gerichte denkgeest.

Het helpt als je je richt op het doel van het gesprek: Ben je hier om te leren dat verschillen er niet toe doen, en dat we allemaal dezelfde onjuiste manier van denken, de juiste manier van denken en het vermogen om te kiezen met elkaar delen, óf ben je hier om te laten zien dat je op de een of andere manier speciaal bent? Duidelijkheid krijgen over dat niveau van je denken is de beste manier om het gesprek behulpzaam te houden, voor jou en voor de andere ouders. Het is volkomen normaal voor ouders om over hun ervaringen te spreken. Probeer dat gewoon te doen om de juiste reden: als een middel om je eigen denkgeest te genezen van verontreinigende gedachten over oordeel en speciaalheid. Jouw bereidwilligheid om Jezus in plaats van het ego als je leraar te kiezen zal deze omkering teweegbrengen.