Een Cursus in Wonderen

Vraag- en antwoordservice

V#1304 Is het gepast om veranderingen in mijn uiterlijke omstandigheden aan te brengen om beter vooruit te kunnen komen met de Cursus?

Ik weet dat Een cursus in wonderen zich alleen bezighoudt met de denkgeest (oorzaak). Het lijkt erop of mij te kennen wordt gegeven dat ik Jezus niet om hulp moet vragen om te beslissen welke uiterlijke beslissingen mijn denken helderder zouden maken. Een voorbeeld: ik ben in de greep van het idee dat mijn werk, dat heel fysiek is, mijn helder denken en consequent oefenen tegenwerkt. Moet ik uitsluitend bezig zijn met vergeving en de fysieke wereld aan zichzelf overlaten? Of is het gepast om fysieke veranderingen door te voeren zodat ik in een betere fysieke toestand kom om duidelijker mijn aanvalgedachten te kunnen zien en dat wat vergeving nodig heeft?

Antwoord: Een cursus in wonderen zegt ons niet dat fysieke veranderingen verkeerd zijn. Hij zegt ons wel dat we geen uiterlijke veranderingen hoeven aan te brengen om onze gedachten te veranderen. We kunnen zien wat onze aanvalgedachten zijn en wat vergeving nodig heeft, zelfs al worden we aan een kruis genageld of zitten we in een concentratiekamp. Daarom zegt Jezus: “Verandering heeft geen enkele betekenis op het niveau van de symptomen, waar ze niet werkzaam kan zijn. … Je zou […] hulp moeten vragen in de omstandigheden die de angst hebben teweeggebracht. Deze omstandigheden hebben altijd te maken met de wens afgescheiden te zijn” (T2.VI.3:7; T2.VI.4:3-4). Met andere woorden: onze pijn is niet afkomstig van iets van buitenaf, maar wel van de angst en schuld die veroorzaakt worden door ons geloof dat we van God en Zijn Liefde afgescheiden zijn.

Daarom kunnen we niet verwachten dat uiterlijke veranderingen ons innerlijk veranderen. Maar het helpt ons wel innerlijk te veranderen als we, telkens wanneer we geneigd zijn een uiterlijke verandering door te voeren, eerst om hulp vragen om van binnen naar een plaats van liefde en vergeving te gaan. Daarom zegt de Cursus nooit dat er beslissingen zijn waarbij het verkeerd is Jezus om hulp te vragen. Het standpunt van de Cursus over het nemen van beslissingen wordt in de volgende passage samengevat: “En toch kun je uit jezelf geen beslissingen nemen. De enige werkelijke vraag is waarmee je die verkiest te nemen. … Wat je ook beslist, jij zult uit jezelf geen beslissingen nemen. Want beslissingen worden samen met afgoden, of samen met God genomen. En jij vraagt hulp aan de antichrist of aan Christus, en wie jij kiest zal zich met je verbinden en jou zeggen wat je te doen staat” (T30.I.14:3-4; 7-9). Telkens wanneer we dus een beslissing nemen, luisteren we naar een innerlijke leraar in onze denkgeest. De keuze is of we naar het ego luisteren, of naar de Heilige Geest. Daarom is het altijd een goed idee om Jezus of de Heilige Geest om hulp te vragen.

Maar we moeten wel nauwlettend in het oog houden dat we daadwerkelijk om hulp vragen en niet eenvoudigweg bevestiging vragen van een beslissing die we al genomen hebben. Een voorbeeld: je wilt niet de beslissing nemen dat je werk de bron van je ongelukkig zijn is, en vervolgens Jezus vragen wat je eraan moet doen. Het is veel nuttiger het gevoel dat je ongelukkig bent naar Jezus te brengen en hem te vragen je te helpen er door zijn niet-oordelende ogen naar te kijken. Laat hij aan je openbaren welke innerlijke verandering er plaats moet vinden zodat je niet langer het gevoel hebt dat uiterlijke omstandigheden je van Gods vrede en Liefde kunnen beroven. Wanneer je dat doet, zul je automatisch die beslissingen nemen die een afspiegeling zijn van de liefde in je denkgeest. Als je dan uiterlijke veranderingen aanbrengt, zijn die alleen gebaseerd op eenvoudige voorkeuren en zullen ze niet moeilijk zijn.