Een Cursus in Wonderen

Vraag- en antwoordservice

V#1326 Een moeilijke relatie met mijn dochter

Mijn jongste dochter (25 jaar) heeft al ongeveer drie jaar niet met mij gesproken. Ze is boos op me omdat we het oneens zijn over haar middelste zoon die bij zijn vader woont, hier vlakbij. Mijn dochter heeft een stemmingsstoornis, waarvoor ze geen medicijnen meer inneemt. Ik weet zeker dat ze ook een bipolaire stoornis heeft, net als haar vader. Ik weet wat voor uitwerking dit op mensen heeft, want ik heb ermee geleefd en er ook onderzoek naar gedaan. Ze heeft twee kinderen die ik nog nooit heb gezien, want ze zijn geboren na de breuk. Ik hou veel van haar en van de kinderen. Ik probeer met dit probleem om te gaan vanuit de Cursus en samen met de Heilige Geest. Maar ik ben toch een mens en ik heb evengoed hulp nodig. Ik probeer haar en haar wensen te accepteren. Heb je nog suggesties voor me?

Antwoord: Je zegt dat je, hoewel je met Een cursus in wonderen werkt, toch een mens bent en evengoed hulp nodig hebt. Het is heel zinvol om dat te onderkennen. Hoewel de Cursus een fantastische gids is om onze gedachten te veranderen – hij verschaft de ultieme oplossing voor al onze problemen – biedt hij geen enkele richtlijn voor hoe we ons moeten gedragen, of hoe we met iets om moeten gaan op het niveau van vorm. Totdat onze denkgeest volledig genezen is, zullen er daarom toch kwesties zijn waarvoor we meer nodig hebben dan wat de Cursus ons verschaft: kwesties als lichamelijke ziekten, stormachtige relaties en dergelijke.

Vaak hebben studenten van de Cursus ten onrechte het gevoel dat ze alle ‘normale’ dingen die gewone mensen doen in moeilijke tijden, niet nodig hebben. Dit is echter een verkeerde uitleg van Jezus’ boodschap. Jezus zou ons in werkelijkheid aanraden te doen wat het meest doeltreffend is en ons de meeste troost biedt, en ons er niet schuldig over te voelen. In de situatie die je beschrijft kan dat bijvoorbeeld zijn: praten met een coach of counselor, of met een vertrouwde vriend(in), en dergelijke. Omdat we verder niet veel weten over jouw situatie en degenen die erbij betrokken zijn, kunnen we je geen specifiek advies geven. Maar je verlangen naar steun en specifiek advies is alleszins redelijk; daarom raden we je aan een betrouwbare persoon te zoeken die in deze behoefte kan voorzien.

Ga intussen ook door met hulp vragen aan de Heilige Geest om je dochter, deze situatie en jezelf te zien door Zijn vergevende ogen. Probeer niet, zoals veel studenten van de Cursus, in een andere valkuil te vallen: het ontkennen van of het je schuldig voelen over alle niet vergevende gedachten en gevoelens die bij je opkomen tijdens het proces. Hoewel vergeving altijd ons ultieme doel is, kunnen we dat niet bereiken zonder alles wat tussen vergeving en onze huidige staat van denken staat onder ogen te zien. Jouw situatie – je afgewezen voelen door je dochter en weggehouden worden van je kleinkinderen – brengt voor de meeste mensen emotionele spanning met zich mee en is heel pijnlijk. Het is heel begrijpelijk wanneer je je boos voelt, gekwetst, wraakzuchtig, defensief en dergelijke.

Natuurlijk wil je niet vanuit deze gevoelens handelen. En toch, ironisch genoeg, is jezelf toestaan die gevoelens te hebben, dé manier om er zeker van te zijn dat je ze niet op je dochter, jezelf of op andere leden van de familie afreageert. Door liefde en acceptatie in je eigen gekwelde denkgeest toe te laten, wordt je denkgeest geleidelijk een plaats waar echte gezondheid en vrede heersen. Zelfs als je iets onder ogen moet zien, wat aanvoelt als een familiaal slagveld.