Een Cursus in Wonderen

Vraag- en antwoordservice

V#1237 Kan er vrede zijn terwijl er terroristen zijn en er oorlog is?

Ik weet dat ik aan niveauverwarring moet lijden, maar ik ben veel met terrorisme bezig. Net als bij Hitler, hebben ze bepaalde mensen als doelwit, maar ze doden ook hun eigen mensen. Ongeacht of ze een projectie van onze collectieve denkgeest zijn, denk ik toch dat ze op dezelfde manier als alle fascisten gelouterd moeten worden. Ik las erover hoe monniken en andere religieuze groepen tijdens de Holocaust voor vrede baden, maar vrede (hoe relatief die ook was) is er alleen met oorlog gekomen. Dit is er natuurlijk de oorzaak van dat mijn toch al zo gespleten denkgeest zich opsplitst in kleine deeltjes.

Antwoord: Jouw waarneming van terroristen is de kritische factor in de oplossing van je dilemma. En zoals de Cursus onderwijst, kan waarneming vanuit een juiste of onjuiste gerichtheid-van-denken gebeuren – het zelfde gedrag (vorm) kan voortkomen uit het juiste of het onjuiste denken (de inhoud). Uit wat je zegt blijkt dat je terroristen en fascisten als daders ziet, wat betekent dat je het ego als leraar hebt gekozen. Het ego laat ons hierover altijd in het ongewisse, maar eeuwigdurend conflict en geen blijvende vrede is het onvermijdelijke gevolg van zijn denksysteem, omdat het gebaseerd is op een principe van verdeling: de een of de ander, doden of gedood worden. Om te kunnen overleven moet er voor het ego altijd een of andere vijand van buitenaf zijn en dus worden we ertoe overgehaald om te denken dat alles beter zal zijn als we deze persoon of deze groep uit ons leven kunnen bannen. Maar zoals je al hebt opgemerkt, is de vrede die op oorlog volgt, gedeeltelijk en blijft niet duren. Dat zal altijd zo zijn tot we ons naar binnen richten en de waanzin van dit denksysteem inzien, en dan onze beslissing herzien om het ego als leraar te kiezen. Daarbij is Een cursus in wonderen heel behulpzaam, want hij is erop gericht ons te trainen om het verband te leggen tussen onze ervaring en het denksysteem waarmee we ons in onze denkgeest vereenzelvigd hebben. Daarom zegt Jezus ons: “Probeer dan ook niet de wereld te veranderen, maar kies ervoor je denken over de wereld te veranderen” (T21.In.1:7).

Het probleem is het waanzinnige geloofssysteem in onze denkgeest dat beweert dat vrede via oorlog bereikt kan worden en dat we vijandigheid en haat kunnen stoppen door mensen te doden. De “andere manier” die in de Cursus gepresenteerd wordt, berust op het uitgangspunt dat we als Gods Zoon allen één zijn, en dat daar geen uitzonderingen op zijn. Terroristen en fascisten maken evenzeer deel uit van het Zoonschap als ieder ander, en als we ze in onze denkgeest veroordelen, veroordelen we onszelf, en ook Jezus. Als je van deze visie uitgaat, is de kans groter dat je een einde kunt maken aan het conflict en de pijn in je eigen denkgeest, want je handelt op basis van de waarheid, niet op de ontkenning ervan. Dan benader je problemen ook op een andere manier. De motivatie voor je reactie is een oprecht verlangen om te helen, in plaats van een verlangen de boosdoeners in de wereld, die je als de oorzaak ziet van onrust en angst, uit te roeien. Je ontkent niet dat iemand een ego heeft, maar je ziet dat als hetzelfde ego dat jij hebt (qua inhoud, niet noodzakelijk qua vorm) en je beseft dat gewelddadig, kwaadaardig gedrag uit een denkgeest voortkomt die zelf gekweld wordt door pijn en conflict, wat onverdraaglijk lijkt en daarom naar buiten geprojecteerd moet worden.

Vanuit deze plaats van mededogen in je denkgeest, ben je dus een kanaal voor ware gerechtigheid, die geen winnaars of verliezers ziet, geen slachtoffers en daders, maar wel, vanuit een groter perspectief, wat het beste voor iedereen is: “Wees ervan overtuigd dat elk antwoord op een probleem dat de Heilige Geest oplost er altijd een is waarbij niemand verliest. En dit moet waar zijn, omdat Hij van niemand enig offer vraagt. Een antwoord dat van wie ook het geringste verlies verlangt, heeft het probleem niet opgelost, maar eraan bijgedragen en het groter, moeilijker op te lossen, en onrechtvaardiger gemaakt. … Het principe dat rechtvaardigheid inhoudt dat niemand kan verliezen, is cruciaal voor deze cursus” (T25.IX.3:1-3; 5:4). Dat bedoelt Jezus met het doen terugkeren van rechtvaardigheid tot de liefde.

De laatste vier paragrafen van hoofdstuk 25 helpen ons de basis begrijpen van wat de wereld onder wraakzuchtige rechtvaardigheid verstaat, in tegenstelling tot de rechtvaardigheid van de Hemel, die geworteld is in alomvattende liefde en mededogen (T25.VI, VII, VIII, IX). Les 200 – “Er is geen vrede dan de vrede van God” (WdI.200) – , is ook belangrijk om de voornaamste verschillen te begrijpen tussen de vrede die we in de wereld zoeken en de vrede die we in onze denkgeest vinden – ons natuurlijk erfgoed als Gods Zoon. “Want vrede is eenheid, als ze komt van God” (WdI.200.11:6). Deze onderwerpen worden ook besproken op onze vier audiocassettes: “The Compassion of the miracle,” “The quality of mercy,” “The problem of evil,” en “Justice returned to love” (“Het mededogen van het wonder,” “De kwaliteit van genade”, “Het probleem van het kwaad”, en “Rechtvaardigheid tot de liefde teruggekeerd”).

We verwijzen ook naar de interactieve inhoudsopgave van alle onderwerpen van deze Vraag- en antwoordservice, waar je nog bijkomende vragen en antwoorden kunt vinden onder de rubriek ‘Wereld’.