Een Cursus in Wonderen

Vraag- en antwoordservice

V#1021 Hoe kan ik als bemiddelaar anderen helpen zonder de Cursus te vermelden?

Een aantal van mijn vrienden en familieleden zijn heel depressief, sommige verminken zichzelf of brengen zichzelf op een andere manier schade toe. Op school ben ik bemiddelaar en heb heel veel mensen met hun conflicten geholpen. Maar ik heb het gevoel dat ik niet langer goede raad kan geven, omdat ik nu in Een cursus in wonderen geloof, en hoe kan ik mijn familie en vrienden met hun problemen helpen zonder de Cursus te noemen? Wat kan ik zeggen? Of doen? Het doet me veel pijn te beseffen dat ik helemaal niets doe.

Antwoord: Het is nooit gemakkelijk om mensen zichzelf te zien verwonden, vooral degenen die je na aan het hart liggen. Maar als de inhoud van je denkgeest het denksysteem van vergeving van de Heilige Geest weerspiegelt, dan reageer je automatisch met liefde, ongeacht de situatie. Dit is belangrijk: die liefdevolle reactie kan zijn dat je niets doet of zegt, en hen gewoon in je denkgeest liefhebt door hen niet als slachtoffer te zien. En even belangrijk: als Cursusstudent kun je raad geven zonder ooit de taal van de Cursus te gebruiken. De principes en de boodschap ervan hebben altijd betrekking op de inhoud in je denkgeest, niet op de vorm waarin je het tot uitdrukking brengt. De kwestie is of je de situatie door de ogen van het ego of door de ogen van Jezus ziet.

Wanneer je denken juist gericht is, en je door de ogen van Jezus kijkt, zul je zien dat de mensen samen met jou hetzelfde onjuiste en hetzelfde juiste denken delen, en het vermogen om tussen die twee te kiezen. Dan zie je in dat ze allemaal intense pijn lijden en wanhopig hopen dat ze zich vergissen in wat ze zien als hun niet meer goed te maken zondigheid. Het antwoord ligt in hun juist-gerichte denkgeest, net als in die van jou, en wanneer ze er klaar voor zijn, kiezen ze ervoor. Wanneer je dus meevoelt met die kracht in hen, zullen ze meer geneigd zijn te zien dat jij dat alternatief vertegenwoordigt (H5.III.2:6), ook al heb je misschien geen woord tegen hen gezegd. De boodschap is in dat ogenblik van jouw egoloze aanwezigheid doorgegeven; en als hun angst voor genezing voldoende is weggeëbd, zullen ze die boodschap horen (H5.III). Als ze die momenteel niet horen, gebeurt dat later wel, of via iemand anders. Dat bedoelt Jezus als hij ons leert dat het kiezen van vergeving onze verantwoordelijkheid is, maar de uitbreiding van vergeving of het wonder via ons is dat niet (T16.II.1).

Als je je dus alleen concentreert op de inhoud in je denkgeest, voel je je niet gefrustreerd omdat je niets doet. Jij gaat van de veronderstelling uit dat jij het probleem moet oplossen, aangezien je zowel het probleem als de oplossing hebt vastgesteld. Je zult je veel vrijer voelen en meer open staan voor het antwoord in je juiste denken, als je die veronderstelling laat vallen. Dat zal je er ook toe brengen de macht te respecteren die de denkgeest van deze mensen heeft om voor hun ego te kiezen en hen daarvoor niet te veroordelen, aangezien je beseft dat ze datzelfde vermogen kunnen gebruiken om tegen het ego te kiezen. Wat dat betreft, verschillen ze niet van jou of van iemand anders. De vorm doet niet ter zake. Dit is de essentie van waar mededogen en ware inleving.

Sommige van deze ideeën werden besproken in V#45 en V#647.