Een Cursus in Wonderen

Vraag- en antwoordservice

V#1151(ii): Hoe kan ik een broeder als zondeloos zien?

Wat is de formule om een broeder, die ik in het verleden niet mocht, nu te zien met een spirituele visie in plaats van met oordeel? Welke gedachten of gebeden kan ik het beste gebruiken om mijn oordelen los te laten, als ik bij mijn broeders of zusters ben?

Antwoord: De Cursus heeft daar geen formule voor, maar je broeder als zondeloos zien wordt in de hele Cursus op vele manieren beschreven. Wanneer jij het gezicht van Christus in je broeder ziet, herinner jij je God. Er zijn twee belangrijke onderdelen in het proces dat tot deze visie van zondeloosheid leidt: het herkennen van het doel van oordelen en de prijs daarvan. Oordelen is het levensbloed van het ego; het houdt het geloof in verschillen in stand, en het geloof in verschillen houdt de werkelijkheid van de afscheiding levend. We oordelen dus omdat we afgescheiden willen blijven, maar niet verantwoordelijk willen worden gehouden voor die keuze. Onze problemen en onvrede toeschrijven aan wat anderen ons aandoen, en hen daarbij als zondig en schuldig zien, verbergt de keuze die we in onze denkgeest maken.

Zoals Jezus op vele verschillende manieren onderwijst, moeten we daarom samen met hem naar onze behoefte om te oordelen kijken, en leren dat de prijs die we bereid zijn te betalen voor het vellen van oordelen, het verlies van onze eigen vrede is. Jezus zegt daarover: “Je hebt geen idee van de geweldige bevrijding en de diepe vrede die ontstaan wanneer jij jezelf en je broeders totaal zonder oordeel tegemoet treedt. Wanneer je inziet wat jij bent en wat jouw broeders zijn, zul je beseffen dat het geen betekenis heeft hen op wat voor manier ook te oordelen. In feite gaat hun betekenis voor jou verloren juist doordat je hen oordeelt” (T3.VI.3:1-3). Oordelen kost ons veel! We verliezen onze vrede en elk gevoel van de Identiteit die we met elkaar delen. Daarvoor in de plaats krijgen we gelijk (ten minste af en toe) en behouden we onze speciale individualiteit. Is het dat waard? We hoeven hier alleen maar naar te kijken en onszelf niet te dwingen om te stoppen met oordelen, als dat nog belangrijk voor ons is. Uiteindelijk zullen we onszelf toestaan de pijn van het voortdurend oordelen te voelen, en dan zullen we minder bereid zijn de prijs te betalen, vooral wanneer we ook beseffen dat het geen offer is om het oordelen op te geven, gezien het feit dat we sowieso nooit in staat zijn geweest om te oordelen (zie H10.2).

Les 335: “Ik kies ervoor mijn broeders zondeloosheid te zien” (WdII.335), kan behulpzaam zijn om dit in gedachten te houden. Onthoud echter dat je nooit hoeft te vechten tegen je behoefte om anderen (of jezelf) te veroordelen. Dat leidt alleen maar tot ontkenning, waardoor je vooruitgang stagneert. Het is veel nuttiger om eerlijk te zijn over het feit dat je je broeder niet als zondeloos wilt zien – en jezelf daar dan niet om te veroordelen. Herinner jezelf er alleen maar aan dat er een prijs betaald moet worden voor je weerstand. Zachtmoedigheid en geduld zijn essentieel.

Samenvattend: “Jouw functie hier op aarde is slechts dat je hem [jouw broeder] vergeeft, opdat je hem weer als jouw Identiteit aanvaardt. Hij is zoals God hem geschapen heeft. En jij bent wat hij is. Vergeef hem nu zijn zonden en je zult zien dat je één met hem bent” (WdI.192.10:6-9).