Een Cursus in Wonderen

Vraag- en antwoordservice

V#1126 In hoeverre moet ik mijn ego angsten onderzoeken?

In V#225 zeg je: ‘Zolang we onszelf als een lichaam ervaren, is het nodig dat we aan onze lichamelijke behoeften tegemoetkomen en ze respecteren, zowel op fysiek als op psychologisch vlak’. En in V#406: ‘Gebrek aan aandacht of bezorgdheid over deze verantwoordelijkheden op het niveau van de vorm is bijna altijd een uitdrukking van ons autoriteitsprobleem…’ Betekent dit dat we de ego-angsten moeten volgen om tegemoet te komen aan onze psychologische behoeften? Een voorbeeld: moet je om heel te zijn de wereld rondreizen, met sommige mensen slapen, je als een ‘echte man’ gedragen, of fouten van mensen vergelden om je van schuld te ontdoen? Ik geloof dat Jezus ons vrijmaakt van dit alles, maar mijn ego wil me doen geloven dat ik niet voldoe als ik niet volg wat het me zegt dat ik nodig heb om een complete persoon te zijn. Ik probeer het punt te bereiken waar ik voor zulke zaken naar de Heilige Geest luister en mijn macht niet uit handen geef aan iemand die me zegt wat het antwoord is. Maar ik ben er nog altijd niet zeker van wat Jezus of de Heilige Geest van me wil.

Antwoord: Wat Jezus en de Heilige Geest van je ‘willen’, is dat je inziet dat het ego totaal verzonnen is, en dat je het daarom niet zo serieus moet nemen. Je bent als Gods Zoon (WdII.14) al heel en compleet, maar je hield dat voor je gewaarzijn verborgen en verving het door een zelf dat geplaagd wordt door problemen en zelftwijfel. Jezus en de Heilige Geest zijn je gids in het loslatingsproces van je behoefte om de waarheid dat je heel bent verborgen te houden.

Het ego helpt je als persoon heel te worden, maar alleen volgens zijn bepaling van wat dat is. Bij wat dan ook de leiding van het ego volgen helpt je nooit om aan schuld en angst voorbij te gaan. Zonder schuld en angst is er geen ego! Het ego wil dat we fysieke en psychologische behoeften hebben, zodat we altijd conflict blijven zien en onze aandacht richten op het bevredigen van die behoeften. En dat gebeurt bijna altijd ten koste van iemand anders, waardoor verschillen en afscheiding versterkt worden. Het is echter wel zonneklaar dat we die behoeften nooit volledig en voor altijd kunnen bevredigen. Dat maakt deel uit van de ego strategie om ons gefixeerd te houden op de wereld en dus op het ego zelf. Zolang we dan ook denken dat we als lichaam werkelijk zijn, zullen we behoeften en verlangens hebben, evenals de frustratie en bevrediging die ermee gepaard gaan. We zullen ook rollen op ons nemen en ons verantwoordelijk voelen voor het vervullen van die rollen: als ouder, kind, burger, student, werknemer, opzichter, chauffeur, enzovoort. Dat is allemaal heel normaal.

Spirituele vooruitgang wordt niet bereikt door verzet tegen of angst voor onze behoeften, rollen en verantwoordelijkheden. Maar dat betekent niet dat je alle denkbare middelen moet onderzoeken en aanwenden om aan je behoeften te voldoen. Je hoeft het voorbeeld van Don Juan niet te volgen wat seks betreft, en evenmin hoef je toe te geven aan je eetlust door in elk restaurant van de wereld te gaan eten. Wanneer je je – om welke reden ook – overdreven angstig of schuldig voelt over je seksuele driften, je eetverslaving of een andere drang of neiging, dan is professionele hulp dikwijls nuttig. We moeten het punt proberen te bereiken waarop we ons op ons gemak voelen bij alle normale driften en behoeften van het lichaam op fysiek en psychologisch vlak, zodat we er niet obsessief aan toegeven, ze niet ontkennen of er uit angst en schaamte van weglopen.

Wanneer men eenmaal redelijk volwassen is in de zin zoals zojuist beschreven, is de aanpak van Een cursus in wonderen om het idee van doel in beeld te brengen, dat wil zeggen voor welk doel gebruik ik mijn seksualiteit, mijn intellectuele vaardigheden, mijn sterk lichaam, mijn rol als ouder, mijn rol als echtgenoot, enzovoort? Dit is de verschuiving van vorm naar inhoud, waar de werkelijke genezing begint. Het doel van het ego is het versterken van de afscheiding door individualiteit en conflict; het doel van de Heilige Geest is ons te helpen ontwaken uit de droom dat we van elkaar en van God afgescheiden zijn. Dit maakt de zaken aanzienlijk eenvoudiger omdat je door je aandacht op het doel (inhoud) te richten in staat bent voorbij te gaan aan de ingewikkeldheden van gedrag en alle dilemma’s over ‘moet ik?’ of ‘moet ik niet?’ waardoor mensen soms langdurig psychoanalyse volgen. Dit zit achter Jezus’ instructie: “Het is niet nodig om angst te volgen langs alle kronkelwegen waarmee hij zich ondergronds ingraaft en zich in het duister schuilhoudt, om vervolgens tevoorschijn te komen in vormen die totaal verschillen van wat hij is. Maar het is wel nodig elk afzonderlijk te onderzoeken zolang je aan het principe wilt vasthouden dat ze allemaal regeert. Wanneer je bereid bent ze niet als afzonderlijk te beschouwen, maar als de verschillende verschijningsvormen van een en hetzelfde idee, een dat jij niet wilt, verdwijnen ze tezamen” (T15.X.5:1-3).

Naarmate je steeds meer in staat bent dezelfde ego draad te zien die door alle ingewikkeldheden van menselijk gedrag en houding loopt, zul je in staat zijn in contact te komen met je beslissing het ego-denksysteem in stand te houden, dat gedomineerd wordt door de principes van de een of de ander en van schaarste. Dit is de functie van het wonder: je aandacht van de wereld en het lichaam terugbrengen naar de denkgeest. Daar kun je dan, samen met Jezus, kalm naar de ego-dynamiek kijken, die het probleem veroorzaakt, en die vervangen door de dynamiek van vergeving. Aldus geef je vrede en vreugde terug aan je denkgeest.