Een Cursus in Wonderen

Vraag- en antwoordservice

V#1166 Kan het ego leren?

Antwoord: Nee. Het ego is de afscheidingsgedachte die serieus genomen wordt. Het is het gevolg van een beslissing gemaakt door het deel van de denkgeest dat kiest (soms de keuzemaker genoemd). Als zodanig leert het niet. Wat ‘leert’ is de keuzemakende denkgeest die in staat is de gevolgen van zijn keuze te ervaren. Dus kan hij opnieuw kiezen waar hij verkeerd koos. Wanneer Een cursus in wonderen zegt dat het ego kan leren (T4.I.2:13), verwijst hij naar dit keuzemakende deel van de denkgeest.

Door de beslissing zich met het egodenksysteem te identificeren, verwart de denkgeest zichzelf met het lichaam, ontkent hij zijn macht om te kiezen en is hij zich niet meer bewust van zijn natuurlijke staat. Hij gebruikt het lichaam als opslagplaats voor zijn schuld, daarbij bewijzend dat de zonde van de afscheiding serieuze gevolgen heeft gehad. De denkgeest versterkt zo zijn geloof in schuld en afscheiding. Het doel van het leerplan van vergeving van de Heilige Geest is om de denkgeest te onderwijzen dat de afscheiding niet alleen geen gevolgen had, maar zelfs nooit plaatsvond (H2.2). Wanneer de denkgeest het doel van de Heilige Geest aanvaardt, dient het lichaam als spiegel voor het terugkaatsen van de keuze die hij maakte en daarna ontkende. Leren opnieuw te kiezen is het enige leren dat ooit plaatsvindt. Het is meer een proces van herinneren dan van leren. Iedere keer dat de denkgeest beslist om zich zijn macht om te kiezen te herinneren en de Heilige Geest kiest, verleert hij de aangeleerde ego-identiteit en verzwakt hij het geloof in de afscheiding. Uiteindelijk wordt de denkgeest genezen van het geloof in afscheiding en keert de Godsherinnering in het bewustzijn terug: “Door te genezen leer jij [de denkgeest] wat heelheid is, en door dit te leren, leer jij je God herinneren” (T7.IV.4:3).