Een Cursus in Wonderen

Vraag- en antwoordservice

V#1047 Heeft het joodse volk een collectieve ervaring van God gehad op de berg Sinaï?

Heeft het joodse volk op de berg Sinaï een ervaring gehad van een ‘collectief bewustzijn’ van God toen ze de Thora hebben gekregen? Of maakten ze deel uit van een illusie over het doorgeven van een stel regels voor sociaal gedrag, misschien zelfs een ‘close encounter’ (nabije ontmoeting), zodat de ervaring als heel werkelijk werd gevoeld, maar niet alsof hij van God afkomstig was als ‘Hij’ niets te maken heeft met onze afscheidingsdroom? Als er een groep is die betrokken is bij het idee van afscheiding/goed/kwaad, dan is dat zeker wel het joodse volk! Ik heb me 10 jaar geleden bekeerd tot het jodendom en ben onlangs student van Een cursus in wonderen geworden, maar het stoort me dat zolang iemand volhoudt dat ‘goed’ in de wereld bestaat, opnieuw voortdurend het tegendeel ‘slecht’ ontstaat, zodat iemand het bij het ’rechte eind’ kan hebben als hij iemand anders ‘verkeerd’ vindt. En toch IS God goed, licht en liefde, nietwaar?

Antwoord: Het kan amusant zijn om te speculeren over wat de bron zou kunnen zijn van ideeën en leringen die de mensheid, of een deel ervan, toelaten om wat stappen vooruit te doen in hun denken en het begrijpen van waar ze komen en waar ze naartoe gaan. Maar op dit niveau uitgelegd, kunnen we niet veel meer doen dan wat speculeren. Maar vanuit het gezichtspunt van de denkgeest zoals de Cursus die beschrijft, kunnen er maar twee mogelijke bronnen zijn voor alle ideeën die in de droom van de wereld verschijnen: ofwel het juiste, of het onjuiste denken. En ongeacht de bron, zijn er ook maar twee keuzes voor de manier waarop deze ideeën dan in de wereld gebruikt en gerechtvaardigd kunnen worden: ofwel om het geloof in afscheiding en schuld te versterken, of om dat ongedaan te maken.

Het is ongetwijfeld zo dat de Thora, net als ongeveer alle spirituele leringen in de wereld, zijn inspiratie gedeeltelijk uit het juiste denken haalde, die in symbolen vertaalde die in het bijzonder betekenis hadden voor de specifieke tijd en plaats waarin dit werd ontvangen en op een niveau dat begrepen kon worden. Als men de Thora op een symbolische manier leest, kan hij, ondanks dat de theologie heel veel van die van de Cursus verschilt, er toch toe leiden dat een persoon voorbij zichzelf kijkt naar Iets dat zijn beperkte bestaan te boven gaat. Maar naarmate zijn leringen in de loop van de tijd de basis werden van systematische regels en rituelen, viel hij terug tot dezelfde beperkingen die de geest ontkennen, waardoor bijna alle officiële wereldgodsdiensten bezeten zijn geraakt door de vorm boven de inhoud uit te heffen om een geloof in verschillen, speciaalheid en afscheiding te rechtvaardigen. Er is tussen haakjes geen enkele reden om te geloven dat de Cursus niet vatbaar zou zijn voor zo’n lot, en het is niet moeilijk om te zien dat dit al met zijn leringen gebeurt. Onderschat nooit de macht van het ego om alle op de dualiteit gebaseerde symbolen voor zijn eigen schijnheilige doelen te gebruiken – zelfbehoud is uiteindelijk zijn enige motivatie. En zoals je zelf opmerkt, is dat het probleem met elke spirituele lering die zijn aandacht op de wereld gericht houdt om alles hier tot een goed einde te brengen. Wanneer dat eenmaal het uitgangspunt en het doel is, kan er aan de val van tegengestelden niet ontkomen worden, en het ego is verzekerd van zijn voortbestaan. Daarom blijft de Cursus er zo onbuigzaam op aandringen, in tegenstelling met bijna elke andere spirituele lering, dat God niets met de wereld te maken heeft (bv. T8.VI.2-3; T11.III.3; T11.VII.1,2; T12.III.9; T16.V.3:6), want de Liefde die Hij is, kent geen tegendeel (bv. T.In.1:8; WdI.127.3; WdII.259.2) en dit is heel beslist een wereld van tegendelen en tegengestelden.