Een Cursus in Wonderen

Vraag- en antwoordservice

V#1030 Ik denk niet langer na over vragen zonder oplossing

Ik denk niet langer na over vragen die we met ons denken toch niet kunnen oplossen. Wat voor mij doorslaggevend was, is dat ik besef dat we een getuige vinden van onze eigen onschuld, niet in het ego maar in het Zelf. En bovenal: ik lees Een cursus in wonderen als belangrijkste bron van ons begrip en onze waarneming, tot we bij kennis komen die alleen maar IS. Hierin ligt de vergeving van de wereld. Hoe denk jij hierover?

Antwoord: Ja, in die zin is het proces gemakkelijk. We kiezen er eerst voor ons hetzij met de haat van het ego in onze onjuist gerichte denkgeest te vereenzelvigen, hetzij met de liefde van Jezus of de Heilige Geest in onze juist gerichte denkgeest. Dan zal wat we in de uiterlijke wereld ervaren, een afspiegeling zijn van onze innerlijke wereld. Het is een belangrijke stap voorwaarts om te beseffen dat onze innerlijke ervaringen nooit iets anders zijn dan uitdrukkingen van de keuze die we al in onze denkgeest hebben gemaakt. Het was onze onfortuinlijke vergissing om het vanzelfsprekend te vinden dat onze ervaringen veroorzaakt worden door wat er buiten ons gebeurt, en dus was ons leven erop gericht om de wereld te veranderen zodat we gelukkiger en meer in vrede kunnen zijn.

In “De visie van een verlosser” zegt Jezus ons: “Want heiligheid wordt gezien door heilige ogen die de onschuld vanbinnen aanschouwen, en haar dus overal verwachten te zien. En dus roepen ze die op in ieder die zij zien, opdat hij mag zijn wat zij van hem verwachten. Dit is de visie van een verlosser: dat hij zijn onschuld ziet in alles waarnaar hij kijkt, en overal zijn eigen verlossing aanschouwt” (T31.VII.11:3-5). Zo wordt de wereld vergeven, omdat we haar niet langer zien als de oorzaak van onze problemen en ons gebrek aan vrede. Dit bedoelt Jezus met zijn uitspraak in dezelfde paragraaf van het Tekstboek: “De visie van een verlosser is even onschuldig aan wat je broeder is als dat ze vrij is van enig oordeel, geveld over jezelf. Ze ziet geen verleden, in helemaal niemand” (T31.VII.13:1-2). Wanneer je je met je onschuld vereenzelvigt (het Verzoeningsprincipe), weet je dat ieder ander in die onschuld inbegrepen is, aangezien Gods Zoon één is. En daarom zie je voorbij aan al die onderscheidende vormen die ons verleiden er anders over te denken. De uiteenlopende conflicten en problemen blijven in de wereld misschien bestaan, maar jij hebt ze ontdaan van alle verantwoordelijkheid voor jouw innerlijke toestand. En je kunt meehelpen om sommige van die problemen op te lossen, maar dan doe je dat alleen maar als middel om ervoor te zorgen dat die visie van onschuld iedereen omvat, zonder uitzondering.