Een Cursus in Wonderen

Vraag- en antwoordservice

V#1027 Ik wil het nemen van beslissingen aan de Heilige Geest overlaten, maar ik ben een dwangmatige plannenmaker

Ik maak dwangmatig takenlijstjes en bepaal doelen. Is dat iets van het ego? Hoe kan ik dat loslaten? Ik heb het gevoel dat ik mijn wil en leven aan de Heilige Geest zou moeten overgeven en Hem de regie moet laten voeren, maar steeds als ik dat probeer, maak ik uiteindelijk toch weer lijstjes. Ik heb het gevoel dat ik iets verkeerd doe en het brengt veel spanning in mijn leven teweeg.

Antwoord: Gelukkig staat er nergens in Een cursus in wonderen dat je geen takenlijstjes mag maken. Evenmin zegt hij dat we ons gedrag of onze karaktereigenschappen op de een of andere manier moeten veranderen. De Heilige Geest is inderdaad gekomen om ons te helpen, maar Hij betaalt de rekeningen niet, doet de afwas niet, en ruimt de garage niet op. Ons onder leiding van de Heilige Geest plaatsen betekent dat we onze aandacht gaan richten op de oordelende gedachten over onszelf en over anderen. Die gedachten laten de kringloop van schuld in onze denkgeest voortduren omdat we niet voor de Heilige Geest kiezen. De ware bron van spanning ligt in de gespleten denkgeest die in conflict is tussen de keuze voor het ego of voor de Heilige Geest. Dat is het echte probleem. Het eerste punt op het lijstje van de Heilige Geest is zien waar het probleem is (in de denkgeest), niet waar het naar geprojecteerd is (het al dan niet maken van lijstjes).

Zolang we geloven dat de wereld werkelijk is, is er plaats om lijstjes te maken en doelen te bepalen. Er zijn nu eenmaal dingen die gedaan moeten worden. Dat bevestigt Jezus ook in Het lied van het gebed: “Er zijn hier beslissingen te nemen, en die moeten worden genomen, of het illusies zijn of niet” (L1.I.2:4). De belangrijkste vraag die we moeten stellen is met wie de beslissingen worden genomen (Zie: T30.I Regels voor beslissingen). Door het ego geleid, worden het maken van lijstjes en het bepalen van doelen gedreven door dwangmatigheid en behoefte. De onderliggende overtuiging is dat verlossing in de zekerheid ligt dat je lijstjes hebt en taken vervult, en je raakt je vrede kwijt wanneer die doelen niet vastgesteld en niet bereikt zijn. Dan worden ze dus gebruikt als een aanval op de vrede. Het doel van de Heilige Geest is het genezen van de denkgeest, en de enige taak die nodig is om dit doel te bereiken is vergeven. Zijn hulp is niet gericht op welk soort gedrag dan ook, maar op de denkgeest die ervoor kiest te geloven dat een bepaald gedrag waardevol is, en die beslissing dan als zondig beoordeelt. Lijstjes kunnen je niet weghouden van de Hemel, net zo min als ze je erin kunnen krijgen, tenzij, natuurlijk, de terugkeer naar de Hemel op het lijstje staat. In dat geval is het je taak te oefenen in vergeving, dat begint met je bewust te worden van oordelen over jezelf en anderen. Samen met de Heilige Geest naar deze oordelen kijken betekent dat je inziet dat het ware doel van oordelen is Hem weghouden uit je denkgeest. Zo kunnen we het ego zogezegd een koekje van eigen deeg geven, en de Heilige Geest uitnodigen de leiding te nemen. Het is een proces waarbij je alles, van het maken van lijstjes tot het uitvoeren van taken op de lijstjes, leert zien als een gelegenheid om te vergeven. Als dat bovenaan het lijstje staat, zal alles in dienst staan van genezing, het doel van de Heilige Geest, en Hem daarbij de leiding geven, in plaats van het ego.