Een Cursus in Wonderen

Vraag- en antwoordservice

V#1028 Waarom lijkt het zo moeilijk God te vinden?

Waarom is dit zo moeilijk? Als wij eenmaal besluiten God te ‘vinden’, waarom kan Hij het dan niet eenvoudiger maken om te begrijpen of te vatten? Ik kan het niet helpen dat ik denk: als God ons liefheeft, wat ik geloof, waarom dan dit alles? Ik hou van mijn kinderen en zou ze dit nooit laten doormaken. Ik ben al 8 jaar op deze reis, en net wanneer ik denk dat ik het eindelijk doorheb, stort mijn hele wereld in en moet ik helemaal van voren af aan beginnen.

Antwoord: Veel mensen hebben over hun spirituele reis dezelfde gevoelens als jij. En we zijn het met je eens dat God zijn kinderen nooit aan enig soort ellende zou blootstellen. Dat is precies wat de Cursus onderwijst. De ware God heeft Zijn Kinderen alleen maar lief en deelt totaal alles wat Hij is met Hen. Elke ervaring dat jij je van Hem afgescheiden voelt moet daarom wel een illusie zijn. In afwijking van andere geestelijke stromingen en de meeste religies in de wereld, onderwijst Een cursus in wonderen dat de ware God niets te maken heeft met de wereld van afscheiding waarin we lijken te leven. Om Gods hulp smeken en vervolgens proberen een redelijke verklaring te vinden voor Zijn ogenschijnlijk niet beantwoorden van onze smeekbede, berust op totaal onjuiste aannames. Het is een heel moeilijke les om te leren, maar het is de essentie van het onderwijs van de Cursus, dat alleen onze eigen keuze om van God gescheiden te zijn de oorzaak van ons gemis van vrede is. Onze weerstand dit te leren is veel groter dan we ons realiseren; maar dat is de bron van onze pijn en dat lijkt dit zo’n moeilijk pad te maken.

Dus moet ons gebed om God te vinden eigenlijk aan onszelf gericht worden. Hetgeen betekent dat wij waakzamer moeten worden voor de manieren waarop wij uitdrukking geven aan onze grotendeels onbewuste beslissing om ons bestaan als individu met een speciale, autonome identiteit te prefereren boven het non-specifieke Zelf dat God als één met Hem schiep. Dit brengt het student zijn van de Cursus met zich mee. De lessen en oefeningen in het Werkboek zijn erop gericht ons te trainen in te zien dat onze uiterlijke wereld een weerspiegeling is van deze innerlijke wereld van oppositie tegen Gods Wil. De inhoud van onze onjuist gerichte denkgeest wordt geprojecteerd, zodat we eindigen met het ervaren van conflict, schuld, angst, slachtofferschap, wanhoop enzovoort, en altijd ergens de schuld neerleggen. Maar als we consequent tegen het ego kiezen, zullen we uiteindelijk in vrede zijn, ongeacht de toestand in de uiterlijke wereld. Dat is het ideaal waarnaar we streven.

Jezus verzekert ons in de Cursus zo vaak dat we in deze poging niet kunnen falen, want we maken simpelweg een vals geloofssysteem ongedaan, en uiteindelijk iets wat in de eerste plaats nooit echt gebeurd is. Hij zegt ons bijvoorbeeld: “Maar de uitkomst is zo zeker als God” (T2.III.3:10; T4.II.5:8); “Ons welslagen in het overstijgen van het ego wordt door God gegarandeerd, en ik deel dit vertrouwen voor ons beiden en voor ons allen” (T8.V.4:4). Dus misschien moet je proberen geduldiger te zijn met jezelf en aanvaarden dat je angst zonder ego te zijn beslist nog steeds te groot is; maar dat deze angst geleidelijk zal bedaren als je oefent in het zien van jouw belangen als dezelfde als die van ieder ander. Dan zal de vrede van God die zich in je denkgeest bevindt naar je bewuste gewaarzijn terugkeren.