Een Cursus in Wonderen

Vraag- en antwoordservice

V#167 Zijn fenomenen als ‘déjà vu’, samenloop van omstandigheden en synchroniciteit activiteiten van het ego?

Ik heb vaak een ‘déjà vu’ gehad, het gevoel ergens al eens eerder te zijn geweest. De omstandigheden waarin deze zich voordeden varieerden van plezierig tot absoluut onplezierig en er leek geen duidelijk verband te zijn met de ervaring. Maar achteraf gezien was de ervaring wel behulpzaam om zaken los te laten. Soms bleek de situatie een cadeau in grillige verpakking. Ik weet uit de Cursus dat tijd een illusie is en dat deze wereld al voorbij is, hoewel wij denken steeds nieuwe keuzes te maken en dat ook zo ervaren. Maar in werkelijkheid kijken we mentaal terug naar wat al voorbij is. Welk verband is er tussen een ‘déjà vu’ en de keuze voor ofwel het ego-draaiboek ofwel dat van de Heilige Geest? Is een ‘déjà vu’ een weerspiegeling van de collectieve ego-denkgeest? Of kan het een weerspiegeling zijn van de juiste keuze in de denkgeest, hoe onplezierig de omstandigheden ook lijken? Is het een teken dat we op het juiste spoor zitten? En kan het gevoel van vertrouwdheid en bekendheid tijdens de ‘deja vu’ een echo zijn van de onbewuste herinnering aan de eenheid met God? Of maak ik deze ervaringen te belangrijk? En wat is de rol van samenloop van omstandigheden of synchroniciteit in de alledaagse, illusoire, wereld?

Antwoord: Een ‘déjà vu’-ervaring is op zichzelf neutraal. Al onze ervaringen zouden in feite gezien kunnen worden als bekend omdat wij, zoals je stelt, “mentaal terugkijken op wat voorbij is” (WdI.158.4:5). Dat geldt voor zowel voor het ego-draaiboek van speciaalheid als voor het draaiboek van de Heilige Geest dat de correctie inhoudt. Meestal is het in het belang van het ego om deze herkenning buiten ons bewustzijn te houden, omdat zijn verdedigingen afhankelijk zijn van een geloof in lineaire tijd die in één richting gaat: van het verleden naar de toekomst. Maar, net zoals bij bovennatuurlijke krachten, reïncarnatie en vorige levens (H24;25), het is de interpretatie en het doel dat we geven aan de ervaring die bepalen of ze de speciaalheid van het ego versterken of de vergeving van de Heilige Geest. Wanneer jij bemerkt hebt dat jouw ervaringen geleid hebben tot kansen om je oordelen en schuld los te laten, dan was er van jouw kant bereidheid om ze dat doel te geven. Maar deze ervaringen kunnen net zo goed gebruikt worden om voortdurend door het verleden in beslag genomen te worden en om specifieke en speciale relaties te koesteren.

Wat betreft samenloop van omstandigheden of synchroniciteit: omdat één denkgeest alle draaiboeken geschreven heeft, is alles onderling verbonden en staat alles met elkaar in relatie. Het komt alleen maar door onze voortdurende investering in het zien van afscheiding en verschillen, dat wij de gemeenschappelijke rode draden die door al onze ervaringen heen lopen, niet herkennen. Als deze samenloop wel wordt herkend, kan het worden gebruikt voor het doel van het ego of van de Heilige Geest. De keuze is altijd aan ons. Aan de Heilige Geest gegeven is het een herinnering dat beslissingen worden genomen op een niveau waarvan we ons gewoonlijk niet bewust zijn. Deze ervaringen tarten dan ook de zienswijze van het ego dat onze werkelijkheid beperkt is tot de fysieke wereld. Maar wanneer je teveel in beslag wordt genomen door deze ervaringen, dienen ze eerder het doel van speciaalheid van het ego.

En dus, of het nu gaat om het omgaan met een ‘deja vu’, synchroniciteit, vorige levens of bovennatuurlijke krachten, altijd “is het eerste dat je dient na te gaan heel eenvoudig: Wat wil ik dat hiervan komt? Waartoe dient het?” (T17.VI.2:1,2) Als het ons doel is om voorbij te zien aan de onbetekenende speciaalheid en oordelen van de wereld, zal de Hulp die we nodig hebben ons optillen zodat we onze zelfopgelegde grenzen van het ego overstijgen. Dan komen we op een plaats waar we ons gemeenschappelijk doel met iedere broeder kunnen herkennen, en de vreugde ervaren van onze verbondenheid met heel het Zoonschap.