Een Cursus in Wonderen

Vraag- en antwoordservice

V#154 Over conflicten tussen het katholicisme en de Cursus

Ik ben vier jaar bezig met de studie van Een cursus in wonderen, en werk momenteel als vrijwilliger voor een katholieke organisatie in de Filippijnen. Ik woon in een kleine religieuze gemeenschap en werk in de sloppenwijken van Manilla. Voordat ik naar Manilla ging had ik Ken Wapnicks A Course in Miracles and Christianity: A Dialogue gelezen en Forgiveness & Jesus. Daardoor was ik me bewust van de verschillen tussen het onderricht van de Cursus en het christelijke katholicisme. Maar ik wilde heel graag bij deze christelijke organisatie werken en ik dacht niet dat het me af zou houden van mijn studie van de Cursus en het zelf toepassen van de principes ervan. Ik merk echter dat ik het hoe langer hoe lastiger vind om mee te doen met hun gebeden en lezingen wanneer wordt verkondigd dat Jezus leed en stierf voor onze zonden en dergelijke. Ik wil de Cursus niet gebruiken om me af te scheiden van de christenen, ook al is het onderricht heel anders. Daarom is mijn vraag hoe ik trouw kan zijn aan de Cursus én aan mijn gemeenschap zonder compromissen te sluiten.

Antwoord: Je hebt jezelf in een zeer uitdagende situatie gebracht, maar ook een waarin veel te leren valt op je pad van vergeving als je daartoe bereid bent. Als je in gedachten houdt dat de Cursus zich alleen bezig houdt met inhoud of doel en niet met vorm of ritueel, dan kun je jouw omstandigheden gebruiken om je begrip en toepassing van de principes van de Cursus te verdiepen. Alleen je ego wil van de verschillen in geloof en praktische toepassing een beoordelingskwestie maken teneinde jezelf van de rest van je gemeenschap af te scheiden. Je bent je al bewust van deze verleiding en dat is erg behulpzaam, want het is een obstakel in je eigen denkgeest voor de ervaring van de liefde die al in jou aanwezig is. Je kunt de keuze van je vrienden voor hun spirituele pad respecteren zonder dat je dat geloof voor jezelf hoeft te aanvaarden en omarmen. Omdat de Cursus zich alleen richt op je eigen gedachten en geloof van binnen, is er tegelijkertijd geen reden om de Heilige Geest niet te kunnen vragen je te helpen al die rituelen en vormen waaraan jij verwacht wordt mee te doen, gewoon te gebruiken als gelegenheden om met hen samen te zijn in de vorm waarin zij jou kunnen accepteren. Want als je eenmaal in staat bent de oordelen die je vasthoudt over de verschillen in geloof los te laten, dan is alles wat overblijft de liefde in je denkgeest die je met hen wilt delen. Je beschrijft geen enkel extern conflict met de anderen, maar alleen een intern conflict, en het is werkelijk niet nodig om hen bewust te maken van de verschillen in geloof, behalve wanneer je je heel sterk geleid voelt het wel te doen. Want jouw doel is niet hen te veranderen, maar alleen hen te aanvaarden zoals ze zijn (T9.III.6:4).