Een Cursus in Wonderen

Vraag- en antwoordservice

V#060 Het gebruik van ‘leugentjes om bestwil’

Ik meen dat er een passage in de Cursus is waar staat dat het gebruik van een ‘leugentje om bestwil’ soms is toegestaan in een relatie. Wat bedoelt Jezus hier? Ik kan het alleen begrijpen vanuit het 12-stappen programma. Daarin proberen we het altijd goed te maken met een ander, behalve wanneer dit de ander meer kwaad dan goed zou doen.

Antwoord: We hebben allemaal wel eens een situatie ervaren waarin het duidelijk niet liefdevol was om iemand de waarheid te vertellen op het niveau van vorm. Er staat in de Cursus nergens iets specifieks over een ‘leugentje om bestwil’, maar er zijn wel twee passages in de Cursus die dit onderwerp belichten, en die verwantschap vertonen met het onderdeel uit het 12-stappenprogramma dat je noemt: “De waarde van de verzoening ligt niet in de manier waarop ze tot uitdrukking wordt gebracht. In feite zal ze, als ze waarachtig wordt benut, onvermijdelijk worden uitgedrukt op de manier die de ontvanger het meest zal helpen. Dit betekent dat een wonder, wil het zijn maximale effect sorteren, moet worden uitgedrukt in een taal die de ontvanger zonder angst kan verstaan. Dit betekent niet noodzakelijkerwijs dat dit het hoogste niveau van communicatie is waartoe hij in staat is. Het betekent echter wel dat dit het hoogste niveau van communicatie is waartoe hij nu in staat is. De hele opzet van het wonder is het communicatieniveau te verhogen, niet het te verlagen door de angst te vergroten” (T2.IV.5).

In een ander passage zegt Jezus: “Onderken wat niet van belang is, en als je broeder jou iets ‘ongehoords’ vraagt, doe het dan, omdat het niet van belang is” (T12.III.4:1). Belangrijk is op te merken dat hij dit later nader omschrijft: “Ik heb gezegd dat als een broeder iets dwaas van jou vraagt, dat te doen. Maar vergewis je ervan dat dit niet betekent iets dwaas doen wat hem of jou zou kwetsen, want wat de een kwetst zal ook de ander kwetsen” (T16.I.6:4,5).

Eerlijkheid, de tweede van de tien karaktereigenschappen van een leraar van God, is de sleutel in de benadering van de Cursus. Dit wordt besproken in het Handboek voor leraren (H4). Jezus verklaart hier dat eerlijkheid consistentie betekent: “Niets van wat je zegt is in tegenspraak met wat je denkt of doet, niet één gedachte is in strijd met enige andere…“ (H4.II.1). Met andere woorden: er is een consistentie tussen je woorden (vorm) en je gedachten (inhoud). Als we alle investeringen die het ego in de situatie heeft opzij zetten, dan zal alleen liefde door ons heen stromen en die zal in een vorm uitgedrukt worden die passend is voor die situatie. De nadruk ligt op de inhoud van onze denkgeest. Als we van binnen vriendelijk zijn, zijn we dat ook naar buiten toe. Onze aandacht moet dus uitgaan naar iedere onvriendelijkheid die verscholen ligt in onze gedachten, om vervolgens hulp te vragen deze los te laten. Als we deze eenmaal hebben losgelaten, zal alles wat we zeggen of doen vriendelijk zijn, in een vorm die past bij de omstandigheden.