V#969: Hebben we werkelijk geen doel hier?

Een cursus in wonderen zegt over zichzelf dat hij slechts één van de manifestaties is van de ‘universele cursus’, en erkent vele andere paden van gelijke waarde. Veel van deze andere paden lijken echter in tegenspraak te zijn met de Cursus op tenminste één fundamenteel punt – zij gaan ervan uit dat de menselijke ervaring op een of andere manier een creatieve rol speelt in een groter kosmisch ontwerp. In tegenstelling daarmee onderwijst de Cursus dat ons schijnbare bestaan in de wereld enkel een vergissing is die gecorrigeerd dient te worden, in plaats van een ervaring met een waarde in zichzelf, op wat voor manier ook. Zou het niet allebei waar kunnen zijn, wanneer het op een hoger niveau begrepen wordt? Dat we hier een doel hebben, en toch geen doel hebben? Of zou het kunnen dat het enkel ons doel is ons te realiseren dat we geen uiteindelijk doel hebben als menselijk wezen?

A: Je hebt gelijk dat Een cursus in wonderen in sterk contrast staat met de vele spirituele paden die het menselijke bestaan beschouwen als onderdeel van een kosmisch ontwerp. Uitgangspunt van de meeste van die paden is dat de wereld geschapen werd door God. De Cursus daarentegen zegt dat deze wereld ”werd gemaakt als een aanval op God… bedoeld als een plaats waar God niet binnen kon gaan” (WdII.3.2:1,3). Hij laat ons bovendien weten dat het niet mogelijk is God aan te vallen, omdat God Liefde is en: “Het tegendeel van liefde is angst, maar wat alomvattend is kent geen tegendeel” (Tin.1:9). En dus is volgens de Cursus deze fysieke wereld en alles wat ze bevat - inclusief ons fysieke en psychologische zelf - niets meer dan het gevolg van een droom die we hebben, een droom waarvan de inhoud niet waar is (T28.II.7:1).

Net als in een nachtelijke droom, ligt het doel van de ervaring die we hier lijken te hebben niet in de droom zelf, maar in de denkgeest die de droom droomt. Dus moeten we terugkeren naar onze denkgeest om dat doel te vinden. De Cursus laat ons weten dat we altijd kiezen tussen twee doelen. Of we volgen het bevel van het ego op om alles hier te gebruiken als bewijs dat onze illusies over onszelf, dat we schuldig en afgescheiden zijn van God, waar zijn (Wdl.55.5:2), of we volgen de leiding van de Heilige Geest om de vrede van God, die nog steeds in ons verblijft, te vinden en uit te breiden (T19.IV.3:6). Het doel van het ego houdt ons in slaap, waarbij onze schuld en angst stevig op hun plaats blijven. Het doel van de Heilige Geest echter doet ons geleidelijk aan ontwaken tot ons thuis in de Hemel, dat we in waarheid nooit verlaten hebben.

Hoewel we deze wereld gemaakt hebben om het doel van het ego te dienen, leert de Cursus ons hoe ze ons klaslokaal kan worden, om te leren de Heilige Geest te volgen in plaats van het ego. Zolang we geloven dat we hier zijn, is deze wereld inderdaad het enige klaslokaal dat we hebben om deze les te leren. Op deze manier gebruikt, wordt onze menselijke ervaring heel waardevol. Niet voor God of voor de kosmos, maar voor ons eigen proces van spirituele groei.