V#930: Is op de Cursus gebaseerde psychotherapie een juiste benadering?

Er zijn mensen die psychotherapeutische training geven, gebaseerd op Een cursus in wonderen. Is dat echt nodig of kan ik het beter gewoon op de Cursus zelf houden?

A: Mensen zijn vrij om met de Cursus te doen wat ze willen. Ze kunnen de Cursus behandelen als een totaal en compleet denksysteem dat op zichzelf staat - wat hij ook is - óf proberen de Cursus te combineren met welke andere lering ook waar ze al vertrouwd mee zijn, zoals alternatieve spirituele paden, zelfhulptechnieken of diverse therapeutische modellen. Bijna zonder uitzondering echter zal een poging om de Cursus met deze andere praktijken te integreren, op een of andere manier een compromis inhouden ten opzichte van zijn radicale principe van non-dualiteit. Uiteindelijk halen mensen dan, vaak zonder zich bewust te realiseren wat ze aan het doen zijn, het diepgaande onderwijs van de Cursus naar beneden tot hun eigen niveau van begrip en tot het niveau waarop zijzelf zich nog comfortabel voelen. Zulke integratiepogingen zijn beslist niet 'slecht' of 'zondig', maar zij zullen de boodschap van de Cursus bijna zeker verwateren en verschillende onderwijsniveaus vermengen zonder dat dit behulpzaam is. Zo verwarren ze de student en verminderen de waarde van zowel de Cursus als datgene waarmee het wordt gecombineerd.

Verwarring ontstaat omdat de Cursus nooit iets zegt over gedrag, en bijna iedere andere lering zich op enig niveau bezighoudt met de kwestie hoe we handelen in de wereld, en hoe we interpersoonlijk met elkaar omgaan. De Cursus houdt zich eenvoudigweg niet bezig met interpersoonlijke kwesties (tussen verschillende personen – vert.), behalve voorzover ze een spiegel zijn van wat er gebeurt op intrapersoonlijk niveau (innerlijk, binnen de persoon zelf – vert.), dat wil zeggen: met beslissingen die gemaakt worden op het niveau van de denkgeest, waar de bedrieglijke ervaring ontstaat een afgescheiden individuele persoon te zijn. Veranderingen kunnen op hun beurt weerspiegeld worden op een interpersoonlijk niveau, maar dat zal nooit het aandachtspunt van de Cursus zijn.

En dus doe je er goed aan om je inspanningen te richten op het begrijpen en toepassen van de vergevingsprincipes van de Cursus, die op zichzelf staan, en inzien dat zijn enige doel is een verandering tot stand te brengen in hoe jij de wereld ziet - of interpreteert - en niet om de wereld die je ziet te veranderen. Andere benaderingen, zoals psychotherapie, kunnen zeker ook waardevol zijn en een zeer nuttig doel in je leven dienen. De enige vergissing zou zijn om te proberen ze te combineren met de principes van de Cursus, in plaats van simpelweg hun behulpzaamheid op hun eigen niveau te accepteren.