V#901 Kunt je mij helpen begrijpen waar de denkgeest zich bevindt?

Ik ben al meer dan 15 jaar bezig met Een cursus in wonderen. Wanneer ik mijn denken probeer te veranderen – d.w.z. te kiezen voor de Heilige Geest en niet voor het ego – schrijf ik dat onvermijdelijk aan mijn brein toe, maar de Cursus onderwijst dat het brein niet denkt. Ik ben een zeer visueel ingestelde persoon en heb het blijkbaar nodig iets te ‘zien’. Ik stel me voor dat mijn denkgeest zich buiten en boven me bevindt. Mijn vraag is dus: waar bevindt zich de denkgeest? En hoe moeten we ons die indenken wanneer we een betere keuze proberen te maken? Als de denkgeest gebruik maakt van het brein om zijn boodschap te projecteren, kunnen we ons het brein dan voorstellen als een ontvanger van de denkgeest?

A: Ja, zo zou je kunnen beginnen zolang je de denkgeest als de oorsprong van het brein en het lichaam beschouwt – als iets dat de denkgeest verzonnen heeft om zichzelf ervan te overtuigen dat hij geen denkgeest is. Het feit dat jij – net als de meeste mensen – iets moet ‘zien’, geeft aan hoezeer deze dynamiek heeft gewerkt. De denkgeest heeft geen fysieke/meetbare dimensies, dus is hij niet ‘ergens’. Dat lijkt ondenkbaar voor ons, en dat is het grotendeels ook: we kunnen ons er geen concept van vormen. De denkgeest bevindt zich niet op een plaats. Een mysticus omschreef God ooit als Degene wiens centrum overal is, en wiens omtrek nergens is. Voor een brein is dat zonder enige betekenis! Net zo vraagt Jezus: "Wie is de 'jij' die in deze wereld leeft?" (T4.II.11:8) – en moedigt ons aan om vraagtekens te zetten bij de werkelijkheid van het zelf dat we denken te zijn.

Dus wanneer je een betere keuze probeert te maken, kun je visualiseren dat je van het brein teruggaat naar de denkgeest, die een keuzemakend centrum heeft. Vanuit dat centrum kan hij ervoor kiezen om het egodeel van zijn denkgeest tot werkelijkheid te maken, of het deel van de Heilige Geest. Die keuze wordt vervolgens in de vorm uitgedrukt door het lichaam. Naarmate de denkgeest zich meer en meer identificeert met het denksysteem van de Heilige Geest, komt hij geleidelijk tot het besef dat hij alleen een denkgeest is, en dat het lichaam/brein totaal niets met die identiteit te maken heeft.