V#750: Kunnen we gebed gebruiken om angst te onderdrukken?

In les 73 “Ik wil dat er licht is”, wordt gevraagd om in de kortere oefenperioden verscheidene keren per uur deze tekst te herhalen: ”Ik wil dat er licht is”. Duisternis is niet mijn wil”. Vervolgens staat er: “Het is echter van het grootste belang dat het idee van vandaag onmiddellijk in deze vorm wordt toegepast op het moment dat jij in de verleiding komt om enige vorm van grieven te koesteren” (Wdl.73.11:3,4,5,6). Dat klinkt voor mij alsof Jezus me vertelt om de angst weg te bidden. Kun je dit alsjeblieft uitleggen?

A: Je zou het zo kunnen opvatten, net als de vele andere instructies die hierop lijken. Maar als je het onderwijs bekijkt dat voorafgaat aan deze specifieke aanwijzing, zul je waarschijnlijk niet geneigd zijn om deze aanwijzing te gebruiken om ‘de angst weg te bidden’. Merk ook op dat hij tot besluit zegt: “Dit zal jou helpen je grieven te laten varen in plaats van vast te houden en in het donker te verbergen.” Dat betekent dat we tijdens onze oefeningen ons ervan bewust worden dat we grieven koesteren en deze verbergen, en dat we dat niet langer willen. Dit is kenmerkend voor Jezus’ onderwijsmethode: hij zet wat wij denken te willen, tegenover wat we werkelijk willen. Dus in het herhalen van: “Ik wil dat er licht is. Duisternis is niet mijn wil”, zeggen we in werkelijkheid: “Ik heb gekozen voor duisternis door vast te houden aan grieven. Dat was een vergissing, en nu kies ik in plaats daarvan licht. Ik koester niet langer grieven.” Dit komt overeen met het thema dat door de gehele Cursus heen loopt, namelijk dat we onze duisternis naar het licht brengen. Eerst erkennen we de duisternis van het ego-denksysteem dat we gekozen hadden, en vervolgens brengen we het naar het licht, waar het verdwijnt.